Człowiek z Marsa


Człowiek z Marsa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Człowiek z Marsa – pierwsze literackie dzieło Stanisława Lema, wydane w roku 1946 w czasopiśmie „Nowy Świat Przygód”, pisane jeszcze w czasie wojny. W wydaniu książkowym pojawiło się dopiero w 1994 roku, nakładem Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOWA – wcześniej dostępne było jedynie w nieoficjalnej, fanzinowej wersji. W 2009 wznowione w jednym tomie z opowiadaniami i wierszami Lema z tego okresu w tomie Człowiek z Marsa. Opowiadania młodzieńcze. Wiersze.

Sam autor uważał utwór za wyjątkowo naiwny i słaby, który chciałoby się pogrzebać na wieki „na cmentarzu ogólnej nieczytelności”[1].

W powieści pojawia się przekonanie o niemożności skutecznego kontaktu pomiędzy przedstawicielami odmiennych kosmicznych kultur i cywilizacji. Jeden z kluczowych motywów prozy Lema, przewijający się przez większość jego dzieł aż po kończące prozatorską karierę Fiasko z roku 1987.

Pewną różnicą w stosunku do późniejszych utworów było potraktowanie kontaktu z przybyszem z Kosmosu jako zagrożenia dla ludzkości[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Człowiek z Marsa lem.pl
  2. Jerzy Jarzębski "Posłowie: Golem z Marsa" do wydania z 1994

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Człowiek z Marsa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy