Czarna Góra (Pasmo Przedbabiogórskie)


Na mapach: 49°40′45,5″N 19°26′54,6″E/49,679306 19,448500

Czarna Góra (Pasmo Przedbabiogórskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czarna Góra (858 m) lub Cicha Góra – szczyt w paśmie Solnisk, które według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego jest częścią Pasma Przedbabiogórskiego i należy do Beskidu Makowskiego[1]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych czasami zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego[2].

Czarna Góra znajduje się na południowo-zachodnim końcu Pasma Solnisk, na granicy miejscowości Lachowice i Koszarawa. Sąsiaduje z Kobylą Głową (841 m). Południowe stoki opadają do doliny Bystrej i są w dużym stopniu bezleśne, zajęte przez wysoko wspinające się na stoki Czarnej Góry pola i zabudowania osiedla Koszarawa-Bystra. Stoki zachodnie opadają do doliny Koszarawy, północne do doliny Lachówki i tylko w ich dolnej części znajduje się należące do Lachówki osiedle Mizioły. Z wyjątkiem dolnej części południowych i północnych stoków Czarna Góra jest całkowicie zalesiona. Nie prowadzą przez nią żadne szlaki turystyczne, natomiast północne stoki trawersuje droga leśna[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
Na podstawie artykułu: "Czarna Góra (Pasmo Przedbabiogórskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy