Czarnogórski Kościół Prawosławny


Na mapach: 42°23′16,3″N 18°55′18,0″E/42,387861 18,921667

Czarnogórski Kościół Prawosławny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czarnogórski Kościół Prawosławny (czarnog. Црногорска православна црква) – jeden z niekanonicznych Kościołów prawosławnych, obejmujący swoją jurysdykcją część parafii prawosławnych na terenie Czarnogóry.

Od 1997 zwierzchnikiem Czarnogórskiego Kościoła Prawosławnego jest metropolita Michał (czarnog. Mihajlo, imię świeckie - Miraš Dedeić), który posługuje się tytułem arcybiskupa Cetinje i metropolity Czarnogóry.

Spis treści

Utworzenie | edytuj kod

Czarnogórski Kościół Prawosławny został powołany do życia przez duchownego Antonije Abramovicia i grupę czarnogórskich działaczy narodowych 31 października 1993 i w 1999 uzyskał status wspólnoty religijnej, zgodnie z prawem czarnogórskim. Do 1996 na czele Kościoła stał Antonije Abramović, a po jego śmierci nowym zwierzchnikiem wspólnoty został wybrany arcybiskup Michał (Miraš Dedeić).

Organizacja | edytuj kod

11 stycznia 2007 zebrał się po raz pierwszy Święty Synod Czarnogórskiego Kościoła Prawosławnego, który w pierwszym swoim dekrecie potwierdził autokefaliczny status Kościoła. Na czele Świętego Synodu stanął metropolita Mihajlo. Oprócz niego w skład Świętego Synodu wchodzą: arcybiskup kotorsko-primorski Symeon i biskup Argentyny Gorazd. Sekretarzem Synodu jest protodiakon Sreten Vujović. Terytorium Czarnogóry podzielono na pięć eparchii: Cetyńską, Duklańską, Primorską, Ostrošką i Beranską.

Działalność | edytuj kod

Duchowni należący do Czarnogórskiego Kościoła Prawosławnego pełnią posługę liturgiczną w kilkunastu świątyniach wokół Cetinje, a także w wybudowanej niedawno świątyni w Kotorze. W czasie świąt nabożeństwa odbywają się także pod gołym niebem. Duchowni związani z Kościołem działają także w Australii (Nowa Południowa Walia) i Argentynie (prowincja Chaco).

Uznanie | edytuj kod

Czarnogórski Kościół Prawosławny w 1993 ogłosił autokefalię jednostronnie, przez żaden kanoniczny Kościół prawosławny nie jest uważany za takowy. W zgodnej ocenie kanonicznych Kościołów jedyną legalną administraturą prawosławną w Czarnogórze jest metropolia Czarnogóry i Przymorza, część Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew Czarnogórska utrzymuje natomiast kontakty z innymi niekanonicznymi Kościołami Włoch, Mołdawii, Gruzji i Macedonii, w przeszłości również z Bułgarskim Kościołem Prawosławnym (Synodem alternatywnym).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Czarnogórski Kościół Prawosławny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy