Czarny Potok (dopływ Skotnickiego Potoku)


Czarny Potok (dopływ Skotnickiego Potoku) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czarny Potok – potok, dopływ Skotnickiego Potoku[1]. Ma źródła na południowych stokach Przysłopu w Paśmie Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Najwyżej położone znajduje się na wysokości 850 m. Spływa w kierunku południowym, przed ujściem do Skotnickiego Potoku zakręcając na południowy zachód. Uchodzi do niego jako lewy dopływ, na wysokości 516 m, w miejscu o współrzędnych 49°26′59,9″N 20°29′01,6″E/49,449972 20,483778[2].

Orograficznie prawe zbocza doliny Czarnego Potoku tworzy południowy grzbiet Przysłopu, lewe jego grzbiet południowo-wschodni (niżej również zakręcający na południe) z wierzchołkami: Kotelnica (847 m), Cieluszki (811 m), Bereśnik (843 m), Gucka (763 m) i Bryjarka (677 m)[3]. Cała zlewnia Czarnego Potoku znajduje się na górzystym i zalesionym terenie, ale z wieloma polanami, na niektórych z nich znajdują się pojedyncze zabudowania należące do Szczawnicy[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. Wykaz wód płynących Polski. [dostęp 2014-09-04].
  2. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-09-10].
  3. Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-080-5.
Na podstawie artykułu: "Czarny Potok (dopływ Skotnickiego Potoku)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy