Czekalskie


Na mapach: 52°24′26″N 16°59′13″E/52,407222 16,986944

Czekalskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Czekalskie - ul. Nowogrodzka, zabudowa modernistyczna Głaz Pietrzykowskiego

Czekalskie – willowa część Poznania, wchodząca w skład jednostki obszarowej Systemu Informacji Miejskiej (SIM) Osiedle Warszawskie[1], położonej w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie. Sąsiaduje z Osiedlem Warszawskim na północy, Antoninkiem na wschodzie i Maltą (w tym Osiedlem Maltańskim) na południu oraz zachodzie. Czekalskie jest często zaliczane do Osiedla Warszawskiego.

Spis treści

Granice | edytuj kod

Za Czekalskie z reguły uważa się teren ograniczony ulicami: Krańcową na zachodzie, Warszawską na północy, Mogileńską na wschodzie i Czekalskie na południu (dalej ciągną się tereny leśne w kierunku Antoninka i Kobylepola).

Powstanie i historia | edytuj kod

Na terenie Czekalskiego (ulice Mińska i Grodzieńska) istniała w prahistorii relatywnie duża osada kultury pucharów lejkowatych. Na narożniku ulic Krańcowej i Mińskiej odkryto natomiast pochówek późniejszej kultury ceramiki sznurowej. Również w rejonie Czekalskiego istniała osada we wczesnej epoce żelaza[2].

Pierwsza współczesna zabudowa na terenie Czekalskiego pojawiła się w latach 20. XX wieku, wraz z budową Osiedla Warszawskiego. Jednak w odróżnieniu od tego osiedla, Czekalskie największy rozwój urbanistyczny przeżyło dopiero po II wojnie światowej. Z tego powodu zabudowa Czekalskiego jest znacznie mniej interesująca z architektonicznego punktu widzenia - dominują modernistyczne wille i domy szeregowe. W początkach XXI wieku zabudowa została dogęszczona niewielkimi realizacjami wielorodzinnymi.

Na osiedlu znajduje się szkoła podstawowa i gimnazjum, a na granicy z Antoninkiem zajezdnia autobusowa MPK Poznań - Warszawska. Na terenie osiedla jest kaplica (przy ul.Mińskiej), należąca do parafii Chrystusa Odkupiciela w Poznaniu.

W latach 1954–1990 Czekalskie należało do dzielnicy Nowe Miasto.

Głaz Pietrzykowskiego | edytuj kod

Przed budynkiem szkolnym na ul. Mińskiej 32, umieszczono Głaz Pietrzykowskiego - kamień pamiątkowy na niewielkim cokole z kostki granitowej, ku czci Edwarda Pietrzykowskiego, twórcy harcerstwa na Osiedlu Warszawskim. Napis na metalowej płycie głosi: Szczep Harcerski im. druha Edwarda Pietrzykowskiego, ur. 3 X 1922 - poległ 1 IX 1939. W 50 rocznicę utworzenia harcerstwa na Osiedlu Warszawskim oraz nadania szczepowi imienia patrona. Poznań, wrzesień 1982. Nad inskrypcją umieszczono krzyż harcerski. Fundatorem był Hufiec ZHP Poznań Stare Miasto, a projektantami - M.Pietrzykowski i E.Smolibowski[3].

Toponimia | edytuj kod

Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie Czekalskiego pochodzą praktycznie z jednej grupy toponimicznej: od nazw miejscowości Mazowsza, Podlasia, Polesia i Grodzieńszczyzny - np. Terespolska, Zambrowska, Lidzka, czy Brzeska.

Komunikacja | edytuj kod

Osiedle obsługiwane jest przez linie tramwajowe MPK Poznań, podążające w kierunku pętli Miłostowo – 6 i 8 (przystanki Krańcowa, Łomżyńska i Pusta – z czego dwa ostatnie posiadają przejście podziemne pod ul. Warszawską). Jest też linia autobusowa dzienna: 157 i dwie nocne: 233 i 245. Linie te kończą trasę na pętli na ul. Mogileńskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. http://web.archive.org/web/20170922004858/http://zdm.poznan.pl/content/pliki/mapa_jed_obsz.jpg Mapa jednostek obszarowych Systemu Informacji Miejskiej Poznania
  2. Jarmila Kaczmarek, Archeologiczne skarby Głównej i Zawad, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2002, s.9,12, ISSN 0137-3552
  3. ZbysławZ. Wojtkowiak ZbysławZ., Napisy pamiątkowe miasta Poznania, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2004, s. 71, ISBN 83-89738-03-1, OCLC 831142974 .

Bibliografia | edytuj kod

  1. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5
  2. WłodzimierzW. Łęcki WłodzimierzW., PiotrP. Maluśkiewicz PiotrP., Poznań od A do Z, Poznań: KAW, 1986, s. 97, ISBN 83-03-01260-6, OCLC 835895412 .
Na podstawie artykułu: "Czekalskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy