Czesław Zawistowski


Czesław Zawistowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Czesława Zawistowskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Czesław Zawistowski (ur. 20 lutego 1891 zm. 17 maja 1935 w Warszawie) – major saperów inżynier Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Czesław Zawistowski w 1910 ukończył oficerską szkołę inżynierii w Petersburgu, jako podporucznik wojsk technicznych Armii Rosyjskiej. W 1911 został członkiem Związku Strzeleckiego, a od 1917 w czasie wojny organizuje między innymi w Mińsku oddziały partyzanckie do walki z bolszewikami. Następnie wstępuje do I Korpusu Polskiego, gdzie bierze czynny udział w szkoleniu i wysyłaniu oficerów i żołnierzy tego Korpusu na front. Następnie wstąpił w szeregi Polskiej Organizacji Wojskowej. Do Wojska Polskiego zostaje przyjęty z dniem 2 grudnia 1918[1], uczestniczy w wojnie z Rosją. W 1921 służy w 1 pułku saperów jako dowódca grupy inżynieryjnej nr 2[2]. W 1923 dowodzi czasowo VIII batalionem saperów w 1 pułku saperów[3]. Od 1924 pełni obowiązki dowódcy XIV batalionu saperów w 7 pułku saperów[4].

W 1927 zostaje przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych[5] i rozpoczyna pracę w charakterze naczelnika wydziału w Urzędzie Wojewódzkim w Białymstoku, a następnie w Poznaniu. W 1930 ponownie w Białegostoku gdzie pełni obowiązki wicewojewody. W 1932 obejmuje obowiązki dyrektora Polskiego Radia, z przydziałem do dyspozycji Ministerstwa Poczt i Telegrafów. Od 15 czerwca 1934, obejmuje obowiązki dyrektora Miejskiej Inspekcji Handlowej. 19 grudnia 1934 Minister Spraw Wewnętrznych powołał go na stanowisko wiceprezydenta miasta stołecznego Warszawy.

Zmarł nagle w 1935 bezpośrednio po powrocie z uroczystości pogrzebowych Pierwszego Marszałka Polski. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera pod murem V, rząd 1, miejsce 63)[6].

Awanse | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 8 z 25 stycznia 1919 str 198
  2. Spis Oficerów na dzień 1 czerwca 1921 s. 335
  3. a b Rocznik Oficerski 1923 s. 907, 873
  4. a b Rocznik Oficerski 1924 s. 810
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 306.
  6. Cmentarz Stare Powązki: CZESŁAW ZAWISTOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-04-05] .
  7. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 102.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Czesław Zawistowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy