Dąbie (Kraków)


Dąbie (Kraków) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stopień Wodny Dąbie Stopień Wodny Dąbie Widok na Dąbie ze stopnia wodnego Dawna wytwórnia wódek (później Polmos Kraków) w Dąbiu

Dąbie – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy II Grzegórzki. Jedna ze starszych części Krakowa, oficjalnie przyłączona do miasta dopiero w 1911 roku. Na osiedlu dominuje zabudowa mieszkalna (podłużne czteropiętrowe oraz dziesięciopiętrowe bloki).

Spis treści

Lokalizacja | edytuj kod

Dąbie usytuowane jest wzdłuż Alei Pokoju. Od zachodu ogranicza je nasyp kolejowy, stanowiąc granicę z Grzegórzkami. Od wschodu Dąbie ograniczone jest przez Park Lotników, od południa koniec Dąbia wyznacza rzeka Wisła, a północną granicę stanowi Aleja Jana Pawła II.

Historia | edytuj kod

Dąbie wzmiankowane było po raz pierwszy już w roku 1254, jako Dambe, własność klasztoru norbertanek, w tym samym roku Bolesław Wstydliwy przyznał wsi immunitet sądowy i ekonomiczny. W 1348 roku Kazimierz Wielki nadał Dąbie wraz z oboma brzegami Wisły klasztorowi cystersów w Mogile. Jednak już w 1389 miasto Kraków odkupiło Dąbie, za znaczną wówczas kwotę 400 grzywien. W latach 1465–1471 i 1476–1494 właścicielem Dąbia był rajca krakowski J. Wierzynek (w tym okresie stał tu młyn, folwark i karczmy), w 1. połowie XVI w. dzierżawili je Jan i Piotr Morsztynowie. W 1551 miasto urządziło na Dąbiu dwie nowe sadzawki i ogród. W XVII wieku na Dąbiu funkcjonowały również: cegielnia, tartak, liczne stawy rybne oraz browar miejski. W 1880 r. na Dąbiu znajduje się szkółka miejska drzew i krzewów ozdobnych hodowanych na cele upiększania miasta Krakowa. W 1890 r. na Dąbiu było już 101 domów, a zamieszkiwało je 737 mieszkańców, w tym czasie powstała tam również jednoklasowa szkoła ludowa.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 119 budynkach w Dąbiu na obszarze 340 hektarów mieszkało 1499 osób, z czego 1453 (97%) było katolikami, 31 (2,1%) wyznawcami judaizmu, 1 (0,1%) grekokatolikiem, a 14 (0,9%) innej religii lub wyznania, 1163 (77,6%) było polsko-, 245 (16,3%) niemiecko-, a 77 (5,1%) innojęzycznymi[1].

W roku 1911 oficjalnie przyłączono Dąbie do Krakowa (liczyło wówczas 1600 mieszkańców). W 1931 przy ul. Fabrycznej powstały zakłady Państwowej Wytwórni Wódek. Pod koniec niemieckiej okupacji 15 stycznia 1945 roku Niemcy dokonali egzekucji 79 osób. W 1961 wybudowano na Wiśle stopień wodny Dąbie, a kilka lat później na Dąbiu zaczęto budować pierwsze bloki mieszkalne. W roku 1983 została na Dąbiu erygowana parafia rzymskokatolicka pw. św. Stanisława BM.

Infrastruktura | edytuj kod

Widok na wschodnią część Dąbia, widoczny czerwony Kościół św. Stanisława Jeden z placyków zabaw na Dąbiu Kościół na Dąbiu Szkoła Podstawowa nr 39 przy ul. Jachowicza (proj. Jan Zawiejski, 1913-1915)

Placówki oświatowe | edytuj kod

Kultura i rozrywka | edytuj kod

Tereny zielone | edytuj kod

Inne obiekty | edytuj kod

  • Pętla tramwajowa Dąbie
  • Kościół św. Stanisława
  • Poczta Polska
  • Pomnik Ofiar Dąbia
  • NZOZ Dąbie – przychodnia
  • figura św. Jana Nepomucena z XVIII wieku (ulica Widok)

Komunikacja Miejska na Dąbiu | edytuj kod

  • Linie tramwajowe kursujące przez Dąbie: 1, 14, 22, 62 (nocny)
  • Linie autobusowe kursujące przez Dąbie: 125, 128

Harcerstwo na Dąbiu | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XII. Galizien. Wien: 1907.
Na podstawie artykułu: "Dąbie (Kraków)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy