Dźwina


Dźwina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dźwina (łot. Daugava, biał. Дзьвiна - Dźwina lub Заходняя Дзьвiна - Zachodniaja Dźwina, ros. Западная Двина - Zapadnaja Dwina, , lit. Dauguva, liw. Väina, niem. Düna, dawna nazwa: Rubon) – druga pod względem wielkości rzeka uchodząca do Bałtyku. Przepływająca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, mająca swoje źródła na wzgórzach Wałdaju w zachodniej Rosji, na północny zachód od miasta Andrieapol, uchodząca do Zatoki Ryskiej.

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Początkowo płynie w kierunku południowym, poniżej miasta Witebsk (Białoruś) przyjmuje kierunek północno-zachodni. Przepływa północnym skrajem Wyżyny Białoruskiej, uchodzi do Zatoki Ryskiej, na terytorium Łotwy. Długość 1020 km, powierzchnia dorzecza 87,9 tys. km².

Główne dopływy:

Przepływa przez Andrieapol w Rosji, Witebsk i Połock na Białorusi oraz przez Rygę, Salaspils i Dyneburg na Łotwie.

Historia | edytuj kod

Pomiędzy górną Dźwiną i górnym odcinkiem Dniepru znajduje się obszar zwany Bramą Smoleńską, który miał strategiczne znaczenie w wielu konfliktach zbrojnych.

Podczas wojny polsko-rosyjskiej w latach 1577-82, Stefan Batory przeprowadzał w 1579 roku mobilizację w Świrze, gdzie zbierał konnicę, a w Postawach – artylerię. Sądzi się, że oddziały pancerne król przewoził szlakiem wodnym, a mianowicie: MiadziołkaBirwita – Dzisna – zachodnia Dźwina[1].

W latach 1918 (1922) - 1939 była to rzeka graniczna między Polską a ZSSR oraz dalej między Polską a Łotwą.

Przypisy | edytuj kod

  1. Postawy (pol.). Kresy północno-wshodnie. [dostęp 2015-10-15].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Dźwina w Rydze Kontrola autorytatywna (rzeka):
Na podstawie artykułu: "Dźwina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy