Dżawdzandamba


Dżawdzandamba w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dżawdzandamba, Dżebdzun Damba, Dżebcun-damba (mong.: Жавзандамба, tyb.: རྗེ་བཙུན་དམ་པ་, Wylie: rje btsun dam pa, ZWPY: Jetsun Dampa, wym. Dziecün Dampa) – najwyższa rangą linia duchowych zwierzchników tulku buddyzmu tybetańskiego Mongolii. Przynależą oni do tradycji gelug. Dżawdzandambowie mianowani są tytułem chutuchty (protektora buddyzmu tybetańskiego; mong. хутагт, chutagt) z ramienia dalajlamów. Tulkowie ci są trzecimi w hierarchii gelug lamami buddyjskimi zaraz po dalajlamach i panczenlamach. W roku 1740 władcy dynastii Qing ustalili, że odnajdywanie następnych dżawdzandambów może następować jedynie w granicach Tybetu[1].

Spis treści

Lista dżawdzandambów | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. TIMOTHY MICHAEL MAY, Culture and Customs of Mongolia, Culture and Customs of Asia, Hanchao Lu, Series Editor GREENWOOD PRESS Westport, Connecticut, s. 51, ​ISBN 978-0-313-33983-7

Bibliografia | edytuj kod

  • Christopher P. Atwood, Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, Indiana University Bloomington, Facts On File, Inc.
Na podstawie artykułu: "Dżawdzandamba" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy