DFW C.V


DFW C.V w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Silnik Benz Bz.IV eksponowany w MLP w Krakowie.

DFW C. V – niemiecki dwupłatowy samolot rozpoznawczo-bombowy, produkowany przez zakłady Deutsche Flugzeug-Werke w Lipsku[1]. Lotnictwo Polskie miało 63 samoloty tego typu; część z nich to zdobycz wojenna, część pochodziła z zakupów dokonywanych w Niemczech (28 sztuk)[potrzebny przypis]. W samoloty DFW C.V wyposażono: 4, 5, 6, 8, 11, 12 (była 1 Eskadra Wielkopolska), 2 Eskadrę Wielkopolską, 14 (była 3 Eskadra Wielkopolska), 16 i Toruńską Eskadry Wywiadowcze. Jedyny zachowany kadłub tego samolotu z 1917 roku znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Samoloty te budowała także na licencji firma Luft-Verkehrs-Gesellschaft.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ryszard Kaczkowski: DFW C-V, C-VI. „Skrzydlata Polska”. 2/1971, s. 15, 10 stycznia 1971. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "DFW C.V" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy