Danse macabre (Saint-Saëns)


Danse macabre (Saint-Saëns) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Danse macabreMichael Wolgemut

Danse macabre (Taniec śmierci) opus 40 – poemat symfoniczny Camille'a Saint-Saënsa z 1874 roku. Premiera odbyła się 24 stycznia 1875. Używana jest także nazwa Taniec szkieletów[1].

Utwór powstał pod wpływem wiersza francuskiego poety Henryka Cazalisa, nawiązującego do popularnego w literaturze i sztuce od czasów średniowiecza tematu tańca śmierci.

Pod względem budowy formalnej Danse macabre jest rozbudowanym walcem z dwoma tematami w opracowaniu wariacyjnym. Kompozytor wykorzystał ilustracyjne możliwości ksylofonu, w którego suchej i twardej barwie dźwięku wyraźnie jest słyszalny klekot szkieletów wirujących w tańcu.

Programowe treści utworu są bardzo czytelne: jest północ. Rozstrojonym głosem gęśli (solo skrzypcowe) śmierć sprasza duchy. Zabawie, narastającej w coraz bardziej dzikim tańcu, kładzie kres pianie koguta o świcie (grane na oboju). W zanikającym zawodzeniu śmierci jest zapowiedź dnia.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 2005, s. 783. ISBN 83-01-11390-1.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (Poemat symfoniczny):
Na podstawie artykułu: "Danse macabre (Saint-Saëns)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy