Dawid Burluk


Dawid Burluk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Dawid Burluk

Dawid Dawidowicz Burluk (ur. 21 lipca 1882, chutor Siemirotowszczina koło Charkowa, zm. 15 stycznia 1967 w Nowym Jorku) – rosyjski malarz, pejzażysta, animalista i poeta ukraińskiego pochodzenia[1]. Uczył się w Kazańskiej (1898–1899, 1901) i Odeskiej (1899–1900, 1909) Szkole Artystycznej, w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u W. Dieza (1902–1903) w pracowni F. Cormona w Paryżu (1904), Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury (1910–1914, wydalony wspólnie z Włodzimierzem Majakowskim). Mieszkał w Petersburgu, Moskwie, Iglinie koło Ufy, W Japonii (od 1920 roku), następnie w USA.

Inicjator założenia literacko-artystycznego ugrupowanie „Gileja” (1910). Jeden z organizatorów pierwszej wystawy pod nazwą „Walet Karowy” (Bubnowyj Walet, 1910), uczestnik wielu wystaw malarstwa nowoczesnego w Rosji: „Wianek” (1908, Kijów), Związku Artystów Rosyjskich (1906–1907), Związku Młodzieży (1911–1912) i za granicą, m.in. z grupą Der Blaue Reiter (1912, Monachium), „Szturm” (1910–1914, Berlin) i wielu innych. Miał wystawę indywidualną w Samarze (1917, z autorskim wstępem do katalogu) oraz liczne zagraniczne. Jeden z organizatorów ruchu futurystycznego. Współautor manifestu kubofuturyzmu Poszczoczina obszestwiennomu wkusu (1912), wydawca utworów W. W. Chlebnikowa. Przyjaciel i mentor Włodzimierza Majakowskiego. Wspólnie z nim i W. Kamieńskim odbył podróż po Rosji, wygłaszając odczyty w obronie zasad awangardowej sztuki i poezji.

Od 1920 na emigracji. W 1924 stał na czele utworzonej przez siebie w Stanach Zjednoczonych grupy artystów Amerykański LEF[2]. W latach 1933–1966 wydawał pismo Color and Rhyme.

Dawid Burluk był jednym z najwybitniejszych i najbardziej typowych[według kogo?] przedstawicieli awangardy rosyjskiej lat 1905–1910. Burliuk, bardzo energiczny, obdarzony nieprzeciętnymi zdolnościami, znalazł się w centrum najważniejszych[według kogo?] wydarzeń życia artystycznego. Zadziwiająca[według kogo?] jest wielostronność osobowości Burliuka – poety, artysty, organizatora wystaw, uczestnika ostrych publicznych dyskusji. Współcześni uhonorowali go tytułem „ojca rosyjskiego futuryzmu”. Jednak mimo głośnej, niemal skandalicznej famy wichrzyciela i buntownika, własna twórczość Burliuka nie była[według kogo?] aż tak radykalnie nowatorska ani też burząca dawne tradycje malarskie. W szeregu wypadków chęć epatowania publiczności sprowadzała się[według kogo?] do skomplikowanych pseudonaukowych tytułów obrazów. Natomiast w sumie malarstwo Burliuka było dość spokojne i całkowicie mieściło się w nurcie rosyjskiego pejzażu lirycznego[według kogo?].

Wybrane dzieła | edytuj kod

  • Rewolucja
  • Propozycja ślubu
  • Dzieci w Stalingradzie
  • Oko Boga
  • Kwiaty z morzem w tle

Przypisy | edytuj kod

  1. Лекція Дмитра Горбачова Давид Бурлюк. Український батько російського футуризму, Платформа [dostęp 2019-06-07] .
  2. Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Grzegorz Gazda (redaktor). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 31. ISBN 978-83-01-15724-1.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Dawid Burluk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy