Decio Carafa


Decio Carafa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Decio Carafa (ur. w 1556 w Neapolu, zm. 23 albo 24 stycznia 1626 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1556 roku w Neapolu, jako syn Ottavia Carafy i Marzii Mormile[1]. Jego nauczycielem był jego wujek Mario Carafa, arcybiskup Neapolu[1]. Po jego śmierci w 1576 roku, Decio udał się do Rzymu, gdzie został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i skarbnikiem generalnym Królestwa Portugalii[1]. 17 maja 1606 roku został tytularnym arcybiskupem Damaszku, a 4 czerwca przyjął sakrę[2]. W latach 1606–1607 był nuncjuszem apostolskim we Flandrii, a w okresie 1607–1611 – w Hiszpanii[1]. 17 sierpnia 1611 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Lorenzo in Panisperna[2]. 7 stycznia 1613 roku został arcybiskupem Neapolu[2]. Zmarł 23 albo 24 stycznia 1626 roku w rodzinnym mieście[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Decio Carafa (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-08-18].
  2. a b c Decio Carafa (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-08-18].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Decio Carafa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy