Despotat Epiru


Despotat Epiru w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Epir do 1251 roku

Despotat Epiru – jedno z państw greckich powstałych obok Cesarstwa Nicejskiego i Cesarstwa Trapezuntu po rozbiciu Cesarstwa Bizantyjskiego przez IV krucjatę w 1204 r. Znajdowało się ono na terenie Epiru, w północno-zachodniej Grecji. Pierwszym władcą i założycielem despotatu był kuzyn bizantyjskiego cesarza Aleksego III Angelosa, Michał Angelos.

W 1224 Teodor Dukas Komnen, nowy władca despotatu podbił królestwo Tesaloniki a następnie przyjął tytuł cesarza, który jednak nie został uznany przez innych władców greckich.

W 1337 despotat został ponownie przyłączony do odnowionego Cesarstwa Bizantyjskiego.

Katedra z XIII wieku w mieście Arta.

Spis treści

Despoci Epiru | edytuj kod

Dynastia Angelosów (Komnenodukasi) | edytuj kod

Dynastia Orsini | edytuj kod

Panowanie Bizancjum (1337-1348), a następnie Serbii (1348-1356)

Dynastia Tocco | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Despotat Epiru" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy