Dezeta


Dezeta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

DZ (Dezeta, DeZeta) – bezpokładowy jacht mieczowy wiosłowo-żaglowy (dziesięciowiosłowy, skrót DZ pochodzi od "Dziesięć Załogi") o ożaglowaniu kecza gaflowego, kadłub drewniany lub z tworzywa sztucznego. Powierzchnia ożaglowania ok. 30 m², maksymalna liczba załogi 12 osób.

Zaprojektowany na początku XX wieku w 1905 r. w Niemczech, jako łódź ratowniczo-robocza, do nauki żeglarstwa dla młodzieży, stąd niemiecka nazwa Jugendwanderkutter[potrzebny przypis]. Na polskim śródlądziu najczęściej spotykany, jako jacht dwumasztowy. W 2003 r. pływało ich ok. 150 szt. W Polsce też jednostka szkoleniowa (manewrowanie, wiosłowanie) m.in. do przeprowadzania kursów dla stopnia sternika jachtowego[1].

DZ

Dezety posiadają:

fok – 3,90 m² grot – 15,70 m² bezan – 9,50 m²

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyklopedia Żeglarstwa, Red. Jacek Czajewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ​ISBN 83-01-11914-4​, s. 57

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dezeta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy