Diablak (Pogórze Kaczawskie)


Na mapach: 51°04′27,25″N 15°55′47,75″E/51,074236 15,929931

Diablak (Pogórze Kaczawskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diablak (niem. Hohle Stein) – wzniesienie o wysokości 391 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce, na Pogórzu Kaczawskim, na Pogórzu Złotoryjskim.

Jest to niezbyt wysokie wzniesienie, położone w północno-wschodniej części Pogórza Kaczawskiego, w północno-zachodniej części Pogórza Złotoryjskiego, około 1,5 km na południe od Wilkowa[1][2].

Wzniesienie położone jest na terenie otuliny Parku Krajobrazowego "Chełmy", w woj. dolnośląskim[1][2].

Wzniesienie tworzy niezbyt wyraźną kulminację grzbietu o przebiegu północny zachód - południowy wschód. Na północnym zachodzie grzbiet ten kończy się Czerwonym Kamieniem, a na południowym wschodzie łączy się z gniazdem Łysanki, Sosnówki i Trupienia. Zbocze południowo-zachodnie stromo spada do doliny Wilczej, a północne łagodnie ku dolinie Drążnicy[1][2].

Grzbiet Diablaka ma zróżnicowaną budowę geologiczną. Linia grzbietowa i północne zbocze zbudowane są z gruboziarnistych piaskowców o jasnych barwach oraz margli górnokredowych. Poniżej, na zboczach południowych występują dolnotriasowe (pstry piaskowiec) piaskowce czerwone, przeważnie przykryte glinami zboczowymi i rumoszem skalnym. Jeszcze niżej zalegają permskie (cechsztyńskie) wapienie, dolomity i anhydryty. Na szczycie oraz na północnym i południowym stoku znajdują się niewielkie wychodnie mioceńskiego bazaltu, stanowiące część dawnego komina wulkanicznego lub żył, które nie osiągnęły powierzchni ziemi[1][3].

Takie ukształtowanie grzbietu, gdzie warstwy skalne zapadają łagodnie ku północy i są podcięte przez erozję od południa tworzy kuestę[3][4].

Południowe zbocza porośnięta są lasem świerkowym z domieszką gatunków liściastych, a północne zajmują pola uprawne i łąki[1].

Na podłożu bazaltowym rośnie wiele ciekawych roślin, m.in. wawrzynek wilczełyko, przylaszczka, barwinek pospolity, kopytnik pospolity, marzanka wonna.

Wzniesienie i wschodnia część grzbietu, położone są na terenie otuliny Parku Krajobrazowego "Chełmy"[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ​ISBN 83-85773-47-9​, s. 592
  2. a b c d Park Krajobrazowy Chełmy, mapa turystyczna, skala 1:50 000, PPWK, Warszawa – Wrocław, wydanie II, 1999
  3. a b Park Krajobrazowy Chełmy, mapa geologiczna dla turystów, skala 1:50 000, Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa 1995, ​ISBN 83-903704-1-7
  4. WojciechW. Jaroszewski WojciechW., LeszekL. Marks LeszekL., AndrzejA. Radomski AndrzejA., Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 123-124, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626 .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Diablak (Pogórze Kaczawskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy