Dialekt leoński


Dialekt leoński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dialekt leoński – dialekt z romańskiej grupy języków indoeuropejskich. Rozwinął się z łaciny ludowej, która nałożyła się na języki Iberii przedrzymskiej. Używany jest w hiszpańskich prowincjach León i Zamora, a także w dystrykcie Bragança wchodzącym w skład Portugalii. Odmiana ta, w przeciwieństwie do asturyjskiego w Hiszpanii i języka mirandyjskiego w Portugalii nie została oficjalnie uznana za odrębny język[1][2]. Również UNESCO uznaje jako osobny język jedynie asturleoński (traktowany jako tożsamy z mirandyjskim), wpisując go w 2009 roku na listę języków zdecydowanie zagrożonych[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Ethnologue report for Asturo-Leonese
  2. Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikacja
  3. UNESCO Culture Sector - Intangible Heritage - 2003 Convention : UNESCO Interactive Atlas of the World’s Languages in Danger

Bibliografia | edytuj kod

  • R. Menéndez Pidal (1906): El Dialecto Leonés, Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos 2-3:128-172, 4-5:294-311 (Współczesna edycja: (2006) El Dialecto Leonés. León, El Buho Viajero ​ISBN 84-933781-6-X​) (hiszp.)
  • Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5
Na podstawie artykułu: "Dialekt leoński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy