Dialekt saanicz


Dialekt saanicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dialekt saanicz (nazwa własna Sənčaθən lub SENĆOŦEN) – zagrożony wymarciem dialekt języka cieśninnego z rodziny salisz, używany przez ludność tubylczą na półwyspie Olympic w amerykańskim stanie Waszyngton. Od 1978 roku posiada system pisma, stworzony przez lingwistę Dave Elliota. Alfabet ten jest szczególny, ponieważ używa jedynie dużych liter alfabetu łacińskiego, z wyjątkiem małego s, oznaczającego sufiks dzierżawczy trzeciej osoby liczby pojedynczej.

Spis treści

Alfabet | edytuj kod

Liczebniki | edytuj kod

  1. NET̸E, / nət̕θəʔ
  2. ĆESE, / čəsəʔ
  3. L̵IW̱ / ɬixʷ
  4. ṈOS / ŋas
  5. L̵K̶AĆES / ɬq̓ečəs
  6. DX̱EṈ / t̕x̣əŋ
  7. T̸O,C̸ES / t̕θaʔkʷəs
  8. TA,T̵ES / teʔθəs
  9. TEC̸EW̱ / təkʷəxʷ
  10. ,OPEN / ʔapən

Przypisy | edytuj kod

  1. The Report on the Status of B.C. First Nations Languages 2014, Second Edition (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dialekt saanicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy