Diecezja Joliet w Illinois


Na mapach: 41°31′21″N 88°08′26″W/41,522500 -88,140556

Diecezja Joliet w Illinois w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diecezja Joliet w Illinois (łac. Dioecesis Joliettensis in Illinois, ang. Diocese of Joliet in Illinois) jest diecezją Kościoła rzymskokatolickiego w północno-wschodniej części stanu Illinois. Obejmuje swym terytorium hrabstwa: DuPage, Kankakee, Grundy, Will, Ford, Iroquois i Kendall.

Historia | edytuj kod

Powojenny rozwój budownictwa mieszkaniowego w regionie sprawił, iż wzrosła znacznie liczba katolików. Wymagało to ustanowienia nowej jednostki administracyjnej w obrębie ogromnej archidiecezji Chicago i pozostałych diecezji z tych terenów. Diecezja została kanonicznie erygowana 11 grudnia 1948 roku przez papieża Piusa XII. Wyodrębniona została z archidiecezji Chicago, diecezji Peoria i diecezji Rockford. Pierwszym ordynariuszem mianowano chicagowskiego kapłana Martina D. McNamarę (1898-1966). Na katedrę diecezjalną wybrano kościół św. Rajmunda Nonnata, który nie spełniał jednak wymogów. W roku 1955 ukończono budowę nowego kościoła katedralnego, który pełni swą funkcję do dziś.

Ordynariusze | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Diecezja Joliet w Illinois" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy