Diego Gabriel Cháves


Diego Gabriel Cháves w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diego Gabriel Cháves (ur. 7 kwietnia 1986 w Buenos Aires) – argentyński bokser kategorii półśredniej.

Spis treści

Kariera amatorska | edytuj kod

Cháves urodził się 7 kwietnia 1986 roku w Buenos Aires. Zanim zaczął karierę bokserską był piłkarzem, grał w juniorskim Argentyńskim klubie, Vélez Sarsfield. Jego dziadek Rudecindo Cháves[1], też był bokserem, który walczył w latach 70.

W 2005 roku zdobył brązowy medal na mistrzostwach panamerykańskich, ulegając w półfinale Melvin owi Lorenzo. Jeszcze tego samego roku startował na mistrzostwach świata w Mianyang, jednak pokonał go w pierwszej walce Istvan Szili[2].

W 2007 roku startował na igrzyskach panamerykańskich w Rio De Janeiro. Cháves zdobył brązowy medal, ulegając w półfinale Demetriusowi Andrade[3]. Jeszcze tego samego roku startował na mistrzostwach świata w Chicago, gdzie doszedł do 1/8 finału, ulegając medaliście olimpijskiemu, Vitaliemu Gruşacowi[4].

W 2008 roku, dwukrotnie uczestniczył w kwalifikacjach do igrzysk olimpijskich w Pekinie. W marcu w Trynidadzie i Tobago odpadł w ćwierćfinale, a w kwietniu, w Gwatemali odpadł w 1/8 finału, nie kwalifikując się na igrzyska[5][6].

Kariera zawodowa | edytuj kod

Jako zawodowiec zadebiutował 5 lipca 2008 roku. Do końca 2010 roku stoczył 16 walk, wszystkie wygrał, zdobywając pas WBO Latino w wadze półśredniej i junior średniej.

21 stycznia 2011 roku zmierzył się z rodakiem Omarem Gabrielem Weisem. Cháves pokonał rodaka jednogłośnie na punkty (115-112, 114-113, 115-112), chociaż w szóstej rundzie był na deskach[7]. Do końca 2011, Cháves jeszcze trzykrotnie obronił pas WBO Latino w wadze półśredniej.

21 lipca 2012 roku otrzymał szansę walki o tymczasowe mistrzostwo świata WBA w wadze półśredniej. Jego rywalem był Francuz Ismael El Massoudi, który był dotychczasowym posiadaczem pasa. Cháves znokautował rywala w 2 rundzie, dwukrotnie posyłając go na deski i zdobył pas[8]. 22 września obronił tymczasowy tytuł, nokautując w 2 rundzie Jose Mirandę.

27 lipca 2013 w Teksasie Cháves przegrał przez nokaut w 10. rundzie z Amerykaninem Keithem Thurmanem (20-0, 18 KO) i stracił tymczasowy pas mistrza świata WBA w wadze półśredniej[9].

2 sierpnia 2014 w Las Vegas przegrał przez dyskwalifikacje w dziewiątej rundzie z Amerykaninem Brandonem Ríoso.

13 grudnia 2014 w Las Vegas remisuje (113:115, 116:112 I 114:114) z Amerykaninem Timothym Bradleyem (31-1-0).

Przypisy | edytuj kod

  1. Rudecindo A Chaves (ang.). boxrec.com.
  2. 13.World Championships - Mianyang, China - November 13-20 2005 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  3. 15.Panamerican Games - Rio de Janeiro, Brazil - July 20-28 2007 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  4. 14.World Championships - Chicago, USA - October 23 - November 3 2007 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  5. American Olympic Qualifications - Port of Spain, Trinidad & Tobago - March 12-18 2008 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  6. American Olympic Qualifications - Guatemala City, Guatemala - April 25-30 2008 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl.
  7. Chaves barely beats Weis (ang.). boxnews.com.ua.
  8. Chaves stops El Massoudi in 2 (ang.). secondsout.com.
  9. Keith Thurman vs Diego Chaves - full fight. You Tube, 24 lipca 2014. [dostęp 16 stycznia 2015].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Diego Gabriel Cháves" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy