Diego Martínez Barrio


Diego Martínez Barrio w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diego Martínez Barrio y (ur. 25 listopada 1883 w Sewilli, zm. 1 stycznia 1962 w Paryżu) – hiszpański polityk, członek hiszpańskiej masonerii.

Życiorys | edytuj kod

W 1933 został premierem Drugiej Republiki Hiszpańskiej po ustąpieniu z tego stanowiska Manuela Azanii. W rządzie Alejandro Lerroux otrzymał tekę Ministra Spraw Wewnętrznych. W 1934 roku stworzył Unię Republikańską (Unión Republicana), która weszła w skład Hiszpańskiego Frontu Ludowego. W lutym 1936 został przewodniczącym Kortezów, a po ustąpieniu Alcala-Zamory objął tymczasowo urząd prezydenta republiki. Podjął nieudaną próbę negocjacji ze zbuntowanymi generałami. Po zakończeniu wojny domowej znalazł się na emigracji, był szefem rządu republikańskiego na wygnaniu[1].

Bibliografia | edytuj kod

  • Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 4, Warszawa 1998.

Przypisy | edytuj kod

  1. Pio Moa: Mity wojny domowej. Warszawa: FRONDA, 2007, s. 579.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Diego Martínez Barrio" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy