Dietrich Fischer-Dieskau


Dietrich Fischer-Dieskau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dietrich Fischer-Dieskau (ur. 28 maja 1925 w Berlinie[1], zm. 18 maja 2012 w Berg[2]) – niemiecki śpiewak (baryton). Jeden z największych interpretatorów pieśni w XX wieku[3]. Niezrównany odtwórca m.in. cykli Franza Schuberta oraz kantat J.S. Bacha. Znany z przywiązywania ogromnej uwagi do tekstu (np. role w operach Mozarta interpretował zupełnie inaczej niż większość wykonawców). Wielu kompozytorów dedykowało mu swoje utwory, m.in. Benjamin Britten, Karl Amadeus Hartmann i Witold Lutosławski[4].

W 1992 zakończył karierę jako śpiewak i zaczął dyrygować.

W 1975 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning. W 2005 otrzymał nagrodę Polar Music Prize przyznawaną w Szwecji za wybitne osiągnięcia w dziedzinie muzyki. Doctor honoris causa Uniwersytetu Oksfordzkiego, Uniwersytetu w Heidelbergu, Uniwersytetu Yale’a i Sorbony.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wolf-Eberhard von Lewinski: Dietrich Fischer-Dieskau: Interviews, Tatsachen, Meinungen. Schott, 1988, s. 159. ISBN 978-3-7957-8266-5.
  2. German baritone singer Dietrich Fischer-Dieskau dies, www.bbc.co.uk [dostęp 2012-06-03]  (ang.).
  3. Daniel Lewis: Dietrich Fischer-Diskau, Lyrical and Powerful Baritone, Dies at 86 (ang.). nytimes.com, 2012-05-18. [dostęp 2019-02-19].
  4. Les espaces du sommeil na baryton i orkiestrę (dyr. Witold Lutosławski). ninateka.pl. [dostęp 2019-02-20].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Dietrich Fischer-Dieskau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy