Difiodontyzm


Difiodontyzm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Difiodontyzm – dwuzmianowość zębów, tj. cecha ssaków polegająca na występowaniu dwóch generacji zębów - zębów mlecznych i zębów stałych[1][2][3]. Siekacze, kły i zęby trzonowe uzębienia mlecznego zastępowane są zębami stałymi: siekaczami, kłami i zębami przedtrzonowymi. Pojawiają się również za ostatnimi zębami mlecznymi (trzonowcami) stałe zęby trzonowe, które nie podlegają wymianie[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. M.M. Buchtová M.M. i inni, Early Regression of the Dental Lamina Underlies the Development of Diphyodont Dentitions, „Journal of Dental Research”, 91 (5), 2012, s. 491–498, DOI10.1177/0022034512442896, ISSN 0022-0345 [dostęp 2021-01-18]  (ang.).
  2. ADW: Milk teeth and the replacement of teeth, animaldiversity.org [dostęp 2021-01-18] .
  3. Definition of diphyodont | Dictionary.com, www.dictionary.com [dostęp 2021-01-18]  (ang.).
  4. Child and Adult Dentition (Teeth) - Structure - Primary - Permanent - TeachMeAnatomy [dostęp 2021-01-18] .
Na podstawie artykułu: "Difiodontyzm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy