Dionizy Mniewski


Dionizy Mniewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dionizy Mniewski herbu Ogończyk (ur. w 1750 w Radoszewiczach, zm. przed lipcem 1807) – rotmistrz kujawski w konfederacji barskiej, rotmistrz Kawalerii Narodowej w latach 1783-1790, generał major ziemiański województwa kujawskiego[1], kasztelan brzeskokujawski, poseł brzeskokujawski na sejmy 1782 i 1786 roku, emfiteutyczny starosta brzeskokujawski w 1783 roku[2].

Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[3]. W 1794 był przywódcą powstania kościuszkowskiego na Kujawach. W latach 1795-1796 był przewodniczącym Deputacji Polskiej w Paryżu[4].

W 1791 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1783 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. Antoni Trębicki Opisanie Sejmu ekstraordynaryjnego podziałowego roku 1793 w Grodnie. O rewolucji roku 1794, opracował i wstępem poprzedził Jerzy Kowecki, Warszawa 1967, s. 563.
  2. Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 99.
  3. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 311.
  4. Janusz Tazbir: Słownik Biograficzny. W: Historia Polski i Świata. T. 6.: Historia Polski – Polska 1586-1831. Mediasat Group S.A. dla Gazety Wyborczej, 2007, s. 586. ISBN 978-84-9819-813-3.
  5. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 255.
Na podstawie artykułu: "Dionizy Mniewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy