Dioptria


Dioptria w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dioptriajednostka miary zdolności zbierającej układu optycznego, legalna, nienależąca do układu SI (pozaukładowa), stosowana w optyce. Legalność jednostki oznacza, że można jej używać, natomiast nie została ona uznana za jednostkę pochodną w układzie SI. Obecnie nie jest używany żaden skrót dioptrii[1]. Dawniej stosowano oznaczenia D, dpt lub symbol δ (mała delta).

Wymiarem dioptrii jest odwrotność metra

d i o p t r i a = 1 m . {\displaystyle \mathrm {dioptria={\frac {1}{m}}} .}

Dodatnie liczby określają soczewki skupiające, a ujemne – soczewki rozpraszające.

Najczęściej używana jest w okulistyce, a szczególnie w optometrii, do określenia zdolności zbierającej soczewek w okularach.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów.
Na podstawie artykułu: "Dioptria" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy