Dmitrij Miedwiediew


Dmitrij Miedwiediew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wicepremier Miedwiediew przemawiający na Światowym Forum Ekonomicznym w Davos, 27 stycznia 2007 r. Odtwórz plik multimedialny Orędzie prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa do Polaków po katastrofie w Smoleńsku, 10 kwietnia 2010 r. Prezydent Miedwiediew podczas spotkania z prezydentem Kazachstanu Nursułtanem Nazarbajewem, 5 lipca 2010 r. Premier Miedwiediew z premierem Wielkiej Brytanii Davidem Cameronem, 20 maja 2012 Premier Miedwiediew z premierem Indii Narendrą Modim, 13 listopada 2014 r.

Dmitrij Anatoljewicz Miedwiediew (cyryl. Дмитрий Анатольевич Медведев; wym. [ˈdmʲitrʲɪj ɐnɐˈtolʲjɪvʲɪtɕ mʲɪˈdvʲedʲɪf] i; ur. 14 września 1965 w Leningradzie, ob. Petersburg) – rosyjski polityk, prawnik, działacz państwowy. Wicepremier Rosji od 14 listopada 2005 do 7 maja 2008. Od 7 maja 2008 do 7 maja 2012 prezydent Federacji Rosyjskiej. Od 8 maja 2012 premier Rosji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Dzieciństwo i młodość | edytuj kod

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec Anatolij Afanasewicz Miedwiediew (1926–2004) był profesorem Leningradzkiego Instytutu Technologicznego. Jego matka Julia Weniaminowna (ur. 1939) – filologiem i wykładowcą w Instytucie Pedagogicznym.

Jest jedynakiem. Jako nastolatek pracował na stanowisku laboranta w Leningradzkim Instytucie Technologicznym.

Wykształcenie i działalność naukowo-dydaktyczna | edytuj kod

W 1987 ukończył studia na Wydziale Prawa Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, a w 1990 uzyskał tam stopień kandydata (odpowiednik stopnia doktora) nauk prawnych. W czasie studiów doktoranckich pracował jako asystent, a w latach 1990–1999 jako docent w Katedrze Prawa Cywilnego i jako wykładowca na Wydziale Prawa Leningradzkiego (później Petersburskiego) Uniwersytetu Państwowego. Jest współautorem podręcznika do prawa cywilnego.

Kariera polityczna | edytuj kod

W trakcie studiów poznał Anatolija Sobczaka, który na Wydziale Prawa Uniwersytetu Leningradzkiego wykładał prawo cywilne. W 1989, gdy Sobczak ubiegał się o mandat deputowanego na Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR, Miedwiediew był pracownikiem jego sztabu wyborczego. Miedwiediew kontynuował współpracę z Sobczakiem przez kilka kolejnych lat, gdy ten pełnił funkcję mera Petersburga.

Od czerwca 1990 do stycznia 1991 Miedwiediew wchodził w skład zespołu doradców Sobczaka. Jednym z doradców był w tym czasie także Władimir Putin. Od czerwca 1991 Miedwiediew był ekspertem prawnym Komitetu Spraw Zagranicznych urzędu mera, na czele którego stanął Władimir Putin. Z pracy we władzach Petersburga Miedwiediew odszedł w 1996 po przegranej Sobczaka w wyborach municypalnych.

W 1999 Miedwiediew ponownie podjął współpracę z Putinem. Po objęciu przez Putina funkcji premiera został on mianowany zastępcą szefa administracji rządu Federacji Rosyjskiej. Po przejęciu przez Putina obowiązków głowy państwa od Borysa Jelcyna Miedwiediew przeszedł do pracy w administracji Prezydenta Federacji Rosyjskiej na stanowisku zastępcy, a od 2000 pierwszego zastępcy szefa administracji Prezydenta. W 2003 powołany na stanowisko szefa administracji Prezydenta. W listopadzie 2005 został mianowany pierwszym zastępcą Przewodniczącego Rządu (wicepremierem) Federacji Rosyjskiej.

Od 2000 do 2008 zasiadał w Radzie Dyrektorów (radzie nadzorczej) Gazpromu.

Kandydat na prezydenta | edytuj kod

Od kilku lat był wymieniany jako jeden z głównych kandydatów do przejęcia funkcji prezydenta Rosji po zakończeniu drugiej kadencji Władimira Putina w 2008. 10 grudnia 2007 został przedstawiony Putinowi jako kandydat na urząd prezydenta przez rosyjskie partie polityczne: Jedna Rosja, Sprawiedliwa Rosja, Agrarna Partia Rosji i Siła Obywatelska. Putin poparł jego kandydaturę[1]. Był faworytem wyborów, które odbyły się 2 marca 2008. Według danych Centralnej Komisji Wyborczej wygrał je już w pierwszej turze, uzyskawszy 70,28% głosów (52 530 712 głosów)[2]. W czasie koncertu, który odbył się pod ścianą Kremla po zakończeniu głosowania, urzędujący prezydent Putin pogratulował Miedwiediewowi zwycięstwa w wyborach.

Prezydent | edytuj kod

Jako prezydent elekt spotkał się już z kilkoma zagranicznymi przywódcami, m.in. George W. Bushem, kanclerz federalną Angelą Merkel, premierem Serbii Voislawem Koštunicą, z prezydentem USA Barackiem Obamą.

Dmitrij Miedwiediew objął urząd Prezydenta 7 maja 2008 r. Niedługo po objęciu urzędu odwiedził przewodniczącego ChRL, Hu Jintao i kilka innych państw Azji. Zdecydował też o wysłaniu sił rosyjskich, by wspomóc separatystów z Osetii Południowej podczas konfliktu z Gruzją. 26 sierpnia 2008 roku podjął decyzję o uznaniu niepodległości Osetii Południowej i Abchazji, pomimo protestów ze strony NATO, Unii Europejskiej oraz samej Gruzji.

Wraz z prezydentem Stanów Zjednoczonych podpisał nowy układ START, który miał zmniejszyć ilość posiadanych głowic nuklearnych w USA i Rosji do 1550 oraz wszystkich wyrzutni do 80.

1 listopada 2010 jako pierwszy rosyjski przywódca od zakończenia II wojny światowej odwiedził Wyspy Kurylskie, co wywołało ostrą reakcję dyplomatyczną Japonii; czasowo odwołała ona swojego ambasadora z Moskwy[3].

Jako prezydent Rosji dwukrotnie gościł w Polsce, 18 kwietnia 2010 na uroczystościach pogrzebowych Lecha Kaczyńskiego i 6 grudnia 2010 podczas wizyty oficjalnej, kiedy to spotkał się z prezydentem Bronisławem Komorowskim i premierem Donaldem Tuskiem.

Życie prywatne | edytuj kod

Miedwiediew jest żonaty od 1993 r. ze Swietłaną Miedwiediewą, z którą ma syna imieniem Ilja (ur. 1995)[4].

Miedwiediew jest aktywny sportowo, pływa oraz podnosi ciężary[5]. Uprawia również jogging, jogę i gra w szachy. Czyta także książki m.in. autorstwa Michaiła Bułhakowa, kibicuje zespołowi Zenit Petersburg[6]. Jest miłośnikiem muzyki hard rock, słucha Black Sabbath, Deep Purple, Led Zeppelin i Pink Floyd, jest także kolekcjonerem płyt winylowych, zebrał także wszystkie nagrania Deep Purple[7][8]. W młodości sporządzał kopie ich utworów, ponieważ oryginały znajdowały się na urzędowej czarnej liście[9]. W lutym 2008 wraz z ministrem Siergiejem Iwanowem wziął udział w koncercie grupy Deep Purple w Moskwie[10].

W runecie i pismach satyrycznych nazwisko Miedwiediewa stało się obiektem żartów[11][12].

Odznaczenia (lista niepełna) | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Путин назвал выдвижение Медведева шансом сформировать устойчивую власть, vesti.ru [dostęp 2016-04-01] .
  2. Сведения о проводящихся выборах и референдумах, www.vybory.izbirkom.ru [dostęp 2016-04-01] .
  3. Japonia czasowo odwołała ambasadora z Moskwy (pol.). 2010-11-2. [dostęp 2010-04-26].
  4. Pierwsza Dama Rosji interia.pl Pierwsza Dama Rosji] (pol.). [dostęp 22 sierpnia 2008].
  5. Putin’s Purple reign man (ang.). www.guardian.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  6. Nicholas II, FC Zenit, Black Sabbath – Medvedev’s favorite things (ang.). www.itar-tass.com. [dostęp 25 czerwca 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-04)].
  7. Russian 'bear' who loves Black Sabbath set to succeed Putin Russian 'bear' who loves Black Sabbath set to succeed Putin (ros.). en.rian.ru. [dostęp 25 czerwca 2008].
  8. Putin’s Purple reign man (ros.). www.guardian.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  9. Medvedev Will Run Russia to Tune of Hard-Rock Band Deep Purple (ang.). www.bloomberg.com. [dostęp 25 czerwca 2008].
  10. How Deep Purple conquered the Kremlin in night of metal mayhem (ang.). www.timesonline.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  11. Медведев оказался знаком с медведом и олбанским языком, lenta.ru [dostęp 2016-04-01] .
  12. Превед, Медвед – ПОЛИТ.РУ, www.polit.ru [dostęp 2016-04-01] .
  13. Медведев награжден орденом "За заслуги перед Отечеством" I степени
  14. Медведев Дмитрий Анатольевич
  15. Portada arrow Política arrow Se inicia reunión entre García y Medvédev en Palacio de Gobierno
  16. Чавес наградил Медведева орденом Освободителя (ros.). www.newsprom.ru. [dostęp 2012-01-19].
  17. Медаль казахстана «10 Жыл Астана» (10 Лет Астане)
  18. Медведев открыл русский парк-музей на библейской земле
  19. Президент Армении наградил Д.Медведева орденом Славы
  20. Дмитрий Медведев удостоен почётной награды «Данакер»

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Dmitrij Miedwiediew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy