Dołubowo


Na mapach: 52°36′33″N 22°52′33″E/52,609167 22,875833

Dołubowo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dołubowowieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Dziadkowice.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w dekanacie Brańsk.

W latach 1952-1954 miejscowość była siedzibą gminy Dołubowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Spis treści

Części wsi | edytuj kod

Historia | edytuj kod

  • Połowa XV wieku. - wieś założona przez rodzinę Łyczków-Dołubowskich, którzy postawili tu dwór.
  • 1465 - zbudowano kościół.
  • 2. połowa XVII wieku - własność Arnolda Łaguny, który zamierzał założyć tu miasto.
  • XVIII wiek - własność Orzeszków, potem Markowskich i Karwowskich (za sprawą zamążpójścia córek Orzeszków).
  • 2. połowa XIX wieku - w posiadaniu Pieńkowskich.
  • 1907 - sprzedane Stanisławowi Jakubowi Łowickiemu.
  • W latach 20. XX wieku powstał w Dołubowie cmentarz wojenny, gdzie pogrzebano nieznanych polskich żołnierzy poległych w 1920. Liczba pochowanych osób jest nieznana. W centralnej części cmentarza umieszczono krzyż i kamień z napisem: 'TU LEŻĄ ŻOŁNIERZE POLSCY POLEGLI ZA OJCZYZNĘ W 1920 R.'
  • W latach 1939 - 1945 nieopodal Dołubowa funkcjonowało lotnisko wojskowe, wykorzystywane na przemian przez radzieckie i niemieckie lotnictwo.[potrzebny przypis]

Dwór w Dołubowie | edytuj kod

Pierwszy dwór w Dołubowie powstał w XV wieku. W 1661 roku właścicielem majątku został towarzysz pancerny Arnolf Łaguna. W II połowie XIX w. całe Dołubowo stało się własnością Jana Pieńkowskiego. W istniejącym ówcześnie dworze urodził się znany pod koniec XIX wieku malarz Ignacy Pieńkowski. W 1907 r. liczący 668 ha majątek Dołubowo od Saturnina Klemensa Pieńkowskiego kupił Stanisław Łowicki, który w 1912 r. wzniósł tu istniejący do dzisiaj drewniany dwór. Był on wraz z żoną Marią z Czarkowskich właścicielem Dołubowa do 1939 roku. Ich synowie Stanisław junior i Władysław służyli we wrześniu 1939 r. w 42. Pułku Piechoty w Białymstoku, a następnie zostali wzięci do niewoli przez Sowietów i osadzeni w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd trafili później do Katynia, gdzie zostali zamordowani w kwietniu 1940 r. W 1944 r. majątek rozparcelowano, przy czym część zabudowań przypadła dawnej służbie dworskiej. Część ozdobną ogrodu wraz z dworem przekazano szkole podstawowej działającej we dworze jeszcze w 1995 roku. Dwór jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 629 z 30.12.1986 roku, a otaczający go park z 2 poł. XIX, pod nr rej.:402 z 2.08.1977[5].

Inne zabytki | edytuj kod

  • zespół kościoła parafialnego, nr rej.:A-46 z 14.10.1994;
    • kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 1901-1904
    • kostnica, 1905
    • cmentarz kościelny
    • ogrodzenie z bramą i bramkami, 1905

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. USC Dziadkowice, Karty Osobowe Mieszkańców (Dołubowo).
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2019-12-31.
Na podstawie artykułu: "Dołubowo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy