Dobieżyn


Na mapach: 52°19′39″N 16°32′18″E/52,327500 16,538333

Dobieżyn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dobieżyn (dawniej także Dobieszyn[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk.

Pierwotna nazwa miejscowości to Dowieżyno. W dokumentach miejscowość pojawiła się po raz pierwszy w 1354 roku[6]. Dobieżyn należał do biskupów poznańskich aż do rozbiorów Polski, jako wieś w kluczu bukowskim[6]. Wieś biskupa poznańskiego Dowięzino położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[7].

Leon Plater w XIX-wiecznej książce pod tytułem "Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księztwa Poznańskiego" (wyd. 1846) zalicza Dobieżyn do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[8]. Dobieżyn należał do okręgu bukowskiego i był częścią majętności Duszniki, której właścicielem był rząd pruski w Berlinie[8]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 407 mieszkańców i 48 dymów (domostw)[8]. Pod koniec XIX wieku w skład wsi wchodziły dwa folwarki o łącznej powierzchni 1439 mórg rozliczeniowych[3]. Dobieżyn liczył wtedy 58 domostw i 496 mieszkańców (w tym 441 katolików i 55 ewangelików)[3]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego[9].

Do rejestru obiektów zabytkowych w gminie Buk wpisano m.in. wielokrotnie przebudowywany dwór z lat 1880-1890 oraz liczne zabudowania mieszkalne i gospodarskie z przełomu XIX i XX w.[10]

W Dobieżynie znajduje się Szkoła Podstawowa im. ojca Ignacego Cieślaka.

Przez skraj miejscowości przebiega droga wojewódzka nr 306 oraz linia kolejowa Warszawa-Berlin, z najbliższą stacją w Buku[11].

Przypisy | edytuj kod

  1. Demografia (pol.). UMiG Buk. [dostęp 2 września 2015].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b c Dobieżyn w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b Paweł Anders: XXXVIII Ogólnopolski Rajd Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej. Oddział w Poznaniu, 1989.
  7. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 6.
  8. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 198-201.
  9. Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
  10. Uchwała XLVIII/297/10 Rady MiG Buk w sprawie uchwalenia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami (pol.). UMiG Buk. s. 32. [dostęp 2 września 2015].
  11. Gmina Buk. Skala 1:50 000. Wyd. 1. Poznań: Pietruska i Mierkiewicz, 2008. ISBN 978-83-7445-048-5.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dobieżyn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy