Dobrocice


Na mapach: 50°45′13″N 21°35′15″E/50,753611 21,587500

Dobrocice w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dobrocicewieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[3].

Były wsią klasztoru cystersów koprzywnickich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Historia | edytuj kod

Dobrocice, w dokumentach występują jako Dobrucice i Dobruchici, o Długosza Dobrzuczyce, wieś w powiecie sandomierskim, parafii Malice.

Wymieniona w dokumentach z roku 1277 w liczbie włości klasztoru koprzywnickiego (Kod. Mał. t.I, 110).

Według dokumentu z r. 1284 klasztor koprzywnicki otrzymał te wieś drogą zamiany za Zręcin. W połowie XV w. wieś posiadała 8 łanów kmiecych dających czynszu po pół grzywny. Młyn dawał 5 grzyw. Dziesięcinę, wartości od 7 do 10 grzywien, pobierał biskup krakowski Długosz (L.B. t.l s.387)[5].

Więcej o Dobrocicach w wieku XIX → Dobrocice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.

Urodzeni w Dobrocicach | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 18.04.2015].
  2. Jednostki pomocnicze gminy Wilczyce. Urząd Gminy Wilczyce. [dostęp 18.04.2015].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.04.2015].
  4. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.
  5. Dobrocice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
Na podstawie artykułu: "Dobrocice" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy