Dojrzałość zbiorcza owoców


Dojrzałość zbiorcza owoców w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dojrzałość zbiorcza owoców – stan fizjologicznego rozwoju owoców charakteryzujący się najmniejszą intensywnością oddychania, w którym są one już całkowicie wykształcone i wyrośnięte a szypułki łatwo odrywają się od pędu owoconośnego. Na ogół dojrzałość zbiorcza ma miejsce wcześniej (sporadycznie w tym samym czasie) niż dojrzałość konsumpcyjna lub przetwórcza. Jest wiele metod określania dojrzałości zbiorczej owoców a najczęściej bazują one na zmianie barwy zasadniczej skórki[1].

Najdokładniejsze metody jednak opierają się na pomiarze produkcji lub pomiarze stężenia etylenu w owocu, który to gaz uznawany jest za katalizatora enzymatycznie indukowanego procesu oddychania. Metody oparte na tym ostatnim procesie ze względu na konieczność użycia kosztownej aparatury (chromatograf gazowy) nie mają zastosowania w praktyce a tylko w badaniach naukowych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Grzegorz Łysiak. The base colour of fruit as an indicator of optimum harvest date for two apple cultivars (Malus domestica Borkh.). „Folia Horticulturae”. 24 (1). s. 81–89 (ang.). [dostęp 18-12-2013]. 

Bibliografia | edytuj kod

  1. Edward Lange, Waldemar Ostrowski: Przechowalnictwo owoców. Warszawa: PWRiL, 1992, s. 301. ISBN 83-09-01494-5.
Na podstawie artykułu: "Dojrzałość zbiorcza owoców" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy