Dolina Dolnej Wisłoki


Dolina Dolnej Wisłoki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dolina Dolnej Wisłoki (512.44) - mezoregion fizycznogeograficzny w południowej Polsce, środkowa część Kotliny Sandomierskiej. Graniczy od zachodu z Płaskowyżem Tarnowskim, od wschodu z Płaskowyżem Kolbuszowskim, Pradoliną Podkarpacką i Pogórzem Strzyżowskim, od północy z Niziną Nadwiślańską i Równiną Tarnobrzeską a od południa z Pogórzem Ciężkowickim.

Region jest doliną w górnym biegu Wisłoki o szerokości od 3 do 10 km, o dwóch stopniach tarasowych: piaszczystym prawym (wyższym) i łąkowym lewym (wysokość względna 13-25 m). Region jest tylko częściowo zalesiony.

Głównymi miastami w Dolinie Dolnej Wisłoki są Mielec, Dębica i Pilzno.

Na podstawie artykułu: "Dolina Dolnej Wisłoki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy