Dolina Jagnięca (Tatry Bielskie)


Na mapach: 49°14′36″N 20°15′51″E/49,243333 20,264167

Dolina Jagnięca (Tatry Bielskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok ze Zdziaru

Dolina Jagnięca (niem. Lämmergrund, słow. Jahňacia dolina, węg. Bárány-völgy[1]) – jedno z górnych pięter Doliny pod Koszary w słowackich Tatrach Bielskich[2]. Nazwa ta funkcjonuje głównie w polskiej tatrologii, Słowacy dla całej doliny używają jednej nazwy – Dolina pod Košiare[3][4].

Wschodnie ograniczenie Doliny Jagnięcej tworzy północna grań Bujkaczego Wierchu, która biegnie poprzez Ozielec do Tokarni[3]. Zbocza zachodnie tworzy Jagnięcy Grzbiet zakończony Rakuską Turnią. Dolina Jagnięca jest najdłuższym odgałęzieniem Doliny pod Koszary. Ma kamienisto-lawinołomowy wylot przy polanie Wyżnia Kobylarka. Dolną część doliny porasta Piękny Las (Pekný les). Jest to prawdziwy matecznik leśny i nazwa trafnie oddaje jego charakter. Wyżej, już w piętrze kosodrzewiny, znajduje się niewielka polanka. Dnem dolnej części doliny spływa niewielki potok będący jednym ze źródłowych cieków Tokarskiego Potoku. Na wysokości około 1320 m znajduje się w jego korycie wodospad o wysokości około 20 m[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [dostęp 2020-02-01] .
  2. Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ​ISBN 83-87873-26-8
  3. a b c Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ​ISBN 83-7104-011-3
  4. Turystyczna mapa Słowacji [dostęp 2020-01-29] .
Na podstawie artykułu: "Dolina Jagnięca (Tatry Bielskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy