Dom powieszonego


Dom powieszonego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dom powieszonego (znany też jako Dom wisielca) – obraz Paula Cézanne’a, namalowany około 1873 r., wysłany przez Cézanne’a na pierwszą wystawę impresjonistów. Uważa się, że miał przełomowe znaczenie w twórczości malarza.

Obraz, podobnie jak wiele innych pejzaży artysty, przedstawia widok okolic Aix-en-Provence. Budynki i pejzaż ukazane zostały na obrazie w sposób uproszczony, ich kształty zbliżają się do figur geometrycznych. Chata po prawej stronie upodabnia się do rzeźby terenu, kontrastując z dachami wioski, namalowanej w tle. Uwagę widza zwraca gruba i ziarnista faktura dzieła. Można również zauważyć łączące Cézanne’a z impresjonistami zamiłowanie do obserwacji światła zmieniającego się w różnych porach dnia i warunkach atmosferycznych.

Bibliografia | edytuj kod

  • Silvia Borghesi, Anna Nermin Germeyan (tłumaczenie): Cézanne. Warszawa: HPS, 2006, s. 46, 47. ISBN 83-60529-01-9.
  • Stefano Zuffi, Francesca Castria, Anna Wieczorek-Niebielska (tłumaczenie): Malarstwo Nowoczesne. Od romantyzmu do awangardy XX wieku. Warszawa: Arkady, 2001, s. 191. ISBN 83-213-4110-1.
Na podstawie artykułu: "Dom powieszonego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy