Dorota Świeniewicz


Dorota Świeniewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Dorota Anna Świeniewicz (ur. 27 lipca 1972 w Głuszycy[2]) – polska siatkarka, grająca na pozycji przyjmującej[1]. Reprezentantka Polski w latach 1991–2009, w kadrze narodowej rozegrała 325 spotkań[3]. Od lutego 2013 roku asystentka trenera Jacka Pasińskiego w Sparcie Warszawa[4].

Mistrzyni Europy z 2003 i 2005 roku. Uznana najbardziej wartościową zawodniczką mistrzostw w Chorwacji oraz najlepszą siatkarką Europy 2005 roku[5]. Zakończyła karierę w lutym 2012 roku, odchodząc w trakcie rozgrywek z drużyny Atomu Trefla Sopot[6].

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego z dnia 22 listopada 2005 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. Honorowa Obywatelka Miasta Świdnica[8].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Klubowa | edytuj kod

Dorota Świeniewicz urodziła się w Głuszycy, ale od najmłodszych lat mieszkała w Świdnicy i tam stawiała pierwsze siatkarskie kroki w miejscowej Polonii[8]. Andrzej Ząbek, który był pierwszym trenerem Doroty tak wspomina początki jej kariery: Na początku był płacz i zgrzytanie zębów. Dopiero po jakimś czasie Dorota przekonała się do siatkówki i nie można było jej zgonić z boiska[9]. Kiedy miała 15 lat, trener Jerzy Matlak, który prowadził wtedy pierwszą drużynę Polonii, wziął ją do składu[10]. Kilka lat później wraz ze świdnickim zespołem wywalczyła awans do I ligi, po czym postanowiła zmienić barwy klubowe[11].

W 1993 roku za namową Matlaka przeniosła się do Stali Bielsko-Biała, której ten wówczas był szkoleniowcem[10]. Z bielskim zespołem zdobyła swoje pierwsze medale w krajowych rozgrywkach: wicemistrzostwo kraju w 1994 i 1995 roku oraz mistrzostwo Polski w 1996[8]. W pucharze Polski trzykrotnie wystąpiła w finale, ale nie udało jej się sięgnąć po to trofeum. Po sezonie 1996/1997, w którym stanęła na najniższym stopniu podium w lidze, postanowiła wyjechać do Włoch i tam kontynuować swoją karierę[8][2].

Przez kolejnych dziewięć lat reprezentowała Despar Perugia. Z tym klubem w 2003 i 2005 roku zdobyła mistrzostwo Włoch, w 1999, 2003 i 2005 roku puchar Włoch oraz puchar ligi włoskiej rok później. Triumfowała w Pucharze Zdobywców Pucharów w 2000 roku[2], a cztery lata później zagrała w finale Ligi Mistrzyń. Podczas spotkania nabawiła się poważnej kontuzji, która uniemożliwiła jej dalszą grę[12]. Jej drużyna przegrała z Marichalem Teneryfa, ale już dwa lata później Despar ze Świeniewicz w składzie okazał się najlepszym zespołem w Europie w finale pokonując RC Cannes[13].

W 2006 roku zdecydowała się zawiesić karierę żeby urodzić dziecko. W tym czasie pełniła funkcję dyrektora Biura Sportu i Rekreacji m.st. Warszawy oraz trenowała kadetki i juniorki w klubie UKS Hubert-Ochota Warszawa[14].

Po roku powróciła na parkiet — związała się z hiszpańskim klubem Icaro Alaro Mallorca, z którym wywalczyła wicemistrzostwo kraju[15]. W 2008 roku powróciła na płw. Apeniński i dołączyła do zespołu Tena Santeramo. W trakcie rozgrywek w związku m.in. z kłopotami finansowymi klubu rozwiązała umowę i wróciła do Polski[16]. W sezonie 2009/2010 reprezentowała BKS Aluprof Bielsko-Biała i zdobyła drugie mistrzostwo Polski[17]. Od 2010 roku występowała w Atomie Treflu Sopot, z którym sięgnęła po wicemistrzostwo kraju. Na początku lutego 2012 w związku z problemami finansowymi klubu podjęła decyzję o zakończeniu kariery[6].

Reprezentacyjna | edytuj kod

Po raz pierwszy z reprezentacją Świeniewicz zetknęła się w wieku 13 lat, kiedy otrzymała powołanie od Danuty Hałaburdy i Rafała Błaszczyka do kadry młodziczek[11]. W reprezentacji seniorek zadebiutowała w 1991 roku[10]. Wzięła udział w mistrzostwach Europy, na których Polki zajęły 9. miejsce. Ten sam wynik powtórzyła wraz z koleżankami w 1995 roku. W 1997 i 1999 roku uplasowały się w pierwszej ósemce, kolejno na 8. i 6. pozycji[8]. Przez następnych kilka lat nie występowała w kadrze, gdyż ówczesny selekcjoner Zbigniew Krzyżanowski widział Dorotę na pozycji libero, a zawodniczka nie chciała przystać na taką zmianę[11].

Największe sukcesy w biało-czerwonych barwach odniosła z reprezentacją prowadzoną przez trenera Andrzeja Niemczyka. W Mistrzostwach Europy w 2003 roku w Turcji Polki zdobyły złoty medal. Dwa lata później na czempionacie w Chorwacji ponownie stanęły na najwyższym stopniu podium, a Świeniewicz otrzymała nagrodę MVP turnieju. Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej uznała Dorotę najlepszą siatkarką Europy 2005 roku[5].

W 2007 roku po urlopie macierzyńskim wróciła do kadry, którą prowadził Marco Bonitta. Polki zakwalifikowały się do turnieju finałowego World Grand Prix zajmując 6. miejsce[18]. Kilka miesięcy później pojechała na mistrzostwa Europy do Belgii i Luksemburga, ale tym razem nie udało się zdobyć medalu, zajmując w klasyfikacji końcowej 4. pozycję[19]. Gdy nie znalazła się w składzie na turniej kwalifikacyjny w Halle do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie zdecydowała się zakończyć reprezentacyjną karierę[20].

W 2009 roku postanowiła jeszcze raz spróbować swoich sił w biało-czerwonych barwach. Otrzymała powołanie od trenera Jerzego Matlaka. Wzięła udział w kwalifikacjach do mistrzostw świata oraz World Grand Prix[21]. Pod koniec turnieju rozgrywanego w Kielcach oświadczyła, że z powodu nieustającej krytyki jej osoby i ataków w Internecie ze strony anonimowych użytkowników ostatecznie kończy karierę reprezentacyjną[22].

W latach 1991–2009 rozegrała 325 spotkań w reprezentacji Polski[10].

Osiągnięcia | edytuj kod

Dorota Świeniewicz w reprezentacyjnych barwach

Klubowe | edytuj kod

Mistrzostwa Polski:

  • 1. miejsce: 1996, 2010
  • 2. miejsce: 1994, 1995, 2011
  • 3. miejsce: 1997

Puchar Polski:

  • Finalistka: 1994, 1995, 1997

Mistrzostwa Włoch:

  • 1. miejsce: 2003, 2005

Puchar Włoch:

  • Zdobywczyni: 1999, 2003, 2005

Mistrzostwa Hiszpanii:

  • 2. miejsce: 2008

Liga Mistrzyń:

  • Zwyciężczyni: 2006
  • Finalistka: 2004

Puchar Zdobywców Pucharów:

  • Zdobywczyni: 2000

Puchar CEV:

  • Zdobywczyni: 2005[2]

Reprezentacyjne | edytuj kod

Mistrzostwa Europy:

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Kariera trenerska | edytuj kod

Po zakończeniu kariery zawodniczej była na stażu trenerskim w Stambule, zaproszona przez trenera Giovanniego Guidettiego. Brała udział w zajęciach trenerów Ze Roberto i Daniela Castellaniego[4].

W sezonie 2012/2013 asystentka trenera Mirosława Zawieracza w zespole PTPS Piła[23]. W styczniu 2013 roku złożyła wypowiedzenie ze sprawowanej funkcji[24]. Od lutego 2013 roku asystentka trenera Jacka Pasińskiego w Sparcie Warszawa[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Profil zawodniczki na stronie PlusLigi (pol.). www.plusligakobiet.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  2. a b c d e Profil zawodniczki na ligi włoskiej (wł.). www.legavolleyfemminile.it. [dostęp 18 lipca 2012].
  3. Historia (pol.). pzps.pl. [dostęp 2013-04-13].
  4. a b c Dorota Świeniewicz została asystentem Jacka Pasińskiego (pol.). www.siatka.org, 18 lutego 2013. [dostęp 26 lutego 2013].
  5. a b c Dorota Świeniewicz z nagrodą dla najlepszej siatkarki 2005 r. (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  6. a b Dorota Świeniewicz zakończyła karierę (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  7. a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 listopada 2005 r. o nadaniu orderów M.P. z 2005 r. nr 84, poz. 1212.
  8. a b c d e Dorota Świeniewicz honorowym obywatelem Świdnicy (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  9. Krew, pot i łzy żywej legendy polskiej siatkówki (pol.). www.przegladsportowy.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  10. a b c d Dorota Świeniewicz: Muszę nabrać siły (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  11. a b c d Skarb reprezentacji i Perugii (pol.). www.kronikasportu.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  12. Po prostu Dorota Świeniewicz (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  13. Dorota Świeniewicz wygrała Ligę Mistrzyń (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  14. Dorota Świeniewicz w Aluprofie Bielsk-Biała? (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  15. Czy Dorota Świeniewicz zostanie w Icaro Alaro? (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  16. Dorota Świeniewicz zrywa kontrakt z Tena Santeramo? (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  17. Czy Dorota Świeniewicz: Wrócić i zdobyć złoto to wspaniale uczucie (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  18. WGP: Lepiej późno niż wcale (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  19. ME: Rosjanki za silne dla polskich siatkarek (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  20. Dorota Świeniewicz: Czas powiedzieć sobie stop (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  21. Dorota Świeniewicz: Forma ma być na mistrzostwa Europy (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  22. Reprezentacja Polski bez Doroty Świeniewicz (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  23. Dorota Świeniewicz drugim trenerem PTPS-u Piła (pol.). www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  24. Dorota Świeniewicz postanowiła opuścić PTPS Piła (pol.). www.siatka.org, 11 stycznia 2013. [dostęp 26 lutego 2013].
Na podstawie artykułu: "Dorota Świeniewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy