Dorzecze


Dorzecze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dorzecze – obszar lądu, z którego całkowity odpływ wód powierzchniowych do wód morskich następuje ciekami naturalnymi przez jedno ujście, estuarium lub deltę[1][2].

Dorzecza w Polsce | edytuj kod

Na terytorium Polski znajdują się w całości lub w części dorzecza:

oraz mniejszych rzek wpadających do Bałtyku, takich jak Pregoła, Wkra, Parsęta, Rega i inne.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268, Art. 4).
  2. Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (CELEX: 32000L0060).
Na podstawie artykułu: "Dorzecze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy