Drobin


Na mapach: 52°44′17″N 19°59′25″E/52,738056 19,990278

Drobin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Drobinmiasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Drobin.

Drobin uzyskał lokację miejską w 1511 roku, zdegradowany w 1869 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1994 roku[3]. Prywatne miasto szlacheckie Drobnin położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim województwa płockiego[4]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.

Obok miejscowości przepływa rzeczka Karsówka, dopływ Raciążnicy.

Miasto jest ważnym węzłem drogowym. Rozchodzą się tu drogi do Warszawy, Torunia, Płocka, Ciechanowa i Baboszewa.

Według danych z 31 grudnia 2004 r. miasto miało 3016 mieszkańców.

Przez Drobin przebiegają drogi krajowe nr 10 oraz nr 60.

Z Drobina pochodzi Jankiel Gutsztadt, polski kupiec, księgarz pochodzenia żydowskiego (zm. 1890).

Spis treści

Demografia | edytuj kod

  • Piramida wieku mieszkańców Drobina w 2014 roku[2].


Historia | edytuj kod

Rynek w Drobinie
  • XII w. pierwsze wzmianki,
  • XV w. – budowa murowanego gotyckiego dworu rycerskiego[5]
  • 1410 – miejsce postoju wojsk Władysława Jagiełły w drodze pod Grunwald,
  • 1511 – osada otrzymuje prawa miejskie,
  • XVI w. – budowa nowego murowanego dworu w miejscu starego,
  • Z Drobinem związany jest ród Kostków, herbu Dąbrowa. Dokładnie dr Andrzej Kostka[6], s. Jana i Elżbiety z Kraszewa, lekarz króla Zygmunta Starego, kanonik płocki, po śmierci Jakuba Kryskiego – proboszcza parafii Drobin, objął tę parafię w 1515 roku decyzją Piotra Kryskiego. Z pewnością miał wpływ by jego bratanek Jan, s. Nawoja, pojął za żonę Małgorzatę Kryską, która została matką św. Stanisława Kostki. W 1520 roku dr Andrzej Kostka został prepozytem kolegiaty w Wojniczu,,
  • XVII–XVIII w. spadek znaczenia miasta,
  • 1793 w zaborze pruskim,
  • 1807 w Księstwie Warszawskim,
  • 1815 w zaborze rosyjskim (Królestwie Kongresowym),
  • 1863 ośrodek ruchu powstańczego[7],
  • 1869 utrata praw miejskich,
  • XIX/XX w. rozwój gospodarczy, wzrost liczby mieszkańców,
  • 1939-1945 wcielony do III Rzeszy, obóz pracy przymusowej, eksterminacja ludności żydowskiej,
  • 1994 ponowne przyznanie praw miejskich

Zabytki | edytuj kod

Renesansowe nagrobki rodu Kryskich Kościół Matki Bożej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa

Burmistrzowie Drobina | edytuj kod

  • Stanisław Wojtiuk (1998-2002)
  • Sławomir Wiśniewski (2002-2014)
  • Andrzej Samoraj (od 2014)

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Drobin, w oparciu o dane GUS.
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
  4. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  5. http://www.mgodrobin.pl/niespodzianka-na-ruinach-dworu-w-drobinie/
  6. Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, ​ISBN 978-83-89976-40-6​, s. 25, 28 i 29
  7. Krzysztof Zadrożny, Drobin i okolice w Powstaniu Styczniowym, "Nasze Korzenie", nr 3, 2012, s. 26-28.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (miasto):
Na podstawie artykułu: "Drobin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy