Duża skocznia narciarska


Duża skocznia narciarska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Duża skocznia narciarska – typ skoczni narciarskiej, pod względem wielkości plasujący się pomiędzy skoczniami normalnymi a mamucimi. Na dużych skoczniach narciarskich organizuje się konkursy skoków podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich, MŚ w narciarstwie klasycznym, a także podczas zawodów Pucharu Świata oraz Pucharu kontynentalnego w skokach narciarskich.

Według standardów przyjętych przez Międzynarodową Federację Narciarską o klasyfikacji skoczni jako dużej decyduje rozmiar (HS) wynoszący minimalnie 110 m. Punkt konstrukcyjny takiej skoczni umieszczony ma być co najmniej na 100 metrze[1].

Aktualnie mistrzem olimpijskim w skokach na takim obiekcie jest Kamil Stoch, zaś mistrzem świata - Markus Eisenbichler.

Spis treści

Duże skocznie posiadające homologację FIS  | edytuj kod

Stan na 22 lipca 2018

Uwagi | edytuj kod

  1. W letniej części sezonu skocznia ma wymiary HS134/K120.
  2. Mniejsza ze skoczni klasyfikowana jest jako duża ze względu na rozmiar wynoszący 111 m. Na podstawie punktu K mniejszego niż 100 m uznana byłaby za normalną.

Przypisy | edytuj kod

  1. Hans-HenriH.H. Gasser Hans-HenriH.H., Standards for the Construction of Jumping Hills - 2012, FIS, s. 7 [dostęp 2018-07-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-28]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Duża skocznia narciarska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy