Dwaj panowie N


Dwaj panowie N w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dwaj panowie „N” – polski film kryminalny w reżyserii Tadeusza Chmielewskiego z 1961 roku zrealizowany na podstawie noweli Ryszarda Gontarza i Zygmunta Szeligi.

Drugi z kolei polski powojenny film kryminalny, dodatkowo zawierający wątek szpiegowski wiodący do Niemiec Zachodnich. Scenariusz oparto na autentycznych wydarzeniach. Warszawskie plenery kręcono m. in. na Bazarze Różyckiego i w akademiku AWF na Bielanach.

Spis treści

Zarys fabuły | edytuj kod

Urzędnik hipotecznego archiwum Kazimierz Dziewanowicz pasjonuje się gromadzeniem dokumentacji o ludziach, którzy podobnie jak on urodzili się 29 lutego. Tuż przed wyjazdem na urlop przypadkowo odkrywa istnienie dwóch mężczyzn o identycznych personaliach. Próbując wyjaśnić intrygującą go sprawę, pada ofiarą tajemniczego morderstwa. Jego syn Janek, sierżant lotnictwa, usiłując z kolei wyjaśnić okoliczności śmierci ojca, wpada na trop wiodący do sprawcy zabójstwa. Prowadząc śledztwo na własną rękę, początkowo nie jest świadom, że jego zabiegi kolidują z dochodzeniem prowadzonym w tej sprawie przez WSW. Wspólne działania doprowadzają do ujawnienia afery szpiegowskiej mającej związek z mrocznymi sprawami z czasów okupacji.

Obsada | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Kinematografia w Polsce Ludowej. Warszawa: Wyd. "Filmowego Serwisu Prasowego", 1975

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dwaj panowie N" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy