Dworianie


Dworianie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zaświadczenie o wpisaniu polskiego szlachcica, Zygmunta Franciszka Szczotkowskiego do VI grupy dworianstwa; 1891

Dworianie (dworianstwo) – początkowo słudzy dworu Wielkiego Księstwa Moskiewskiego oraz dworów bojarskich, potem określenie na średnią szlachtę rosyjską. Od wieku XIV dworianie zaczęli otrzymywać ziemię na własność w zamian za obowiązek służby wojskowej. W czasach Wasyla III i Iwana Groźnego dworianstwo stanowiło podstawę reform wewnętrznych – ich sytuacja polityczna znacznie się poprawiła. Za czasów panowania Romanowów dworianstwo zaczynało tracić na znaczeniu. Od czasów Piotra Wielkiego można mówić o tym, że dworianie politycznie niewiele znaczyli[potrzebny przypis].

Hierarchię wewnątrz dworiaństwa regulowało miestniczestwo, dopiero reformy imperatora Piotra I narzuciły jej obowiązek służby wojskowej lub cywilnej.

Ukaz imperatorki Katarzyny II zniósł obowiązek służby państwowej, nadał dworiaństwu samorząd oraz wprowadził podział na grupy. Najwyższa – VI grupa obejmowała szlachtę rodową (w tym również wylegitymowaną szlachtę polską z zaboru rosyjskiego).

Tytuły i ostatnie przywileje szlachty zniesiono w 1917 w związku z rewolucją październikową.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dworianie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy