Dzeta


Dzeta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzeta (ζῆτα, pisana Ζζ) – szósta litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 7[1]. Dzeta pochodzi od litery alfabetu fenickiego zajin . Od zety pochodzą łacińskie Z i cyrylickie З.

Dzeta reprezentuje w języku nowogreckim spółgłoskę szczelinową dziąsłową dźwięczną /z/, w grece klasycznej oznaczała afrykatę /ʣ/ lub zbitkę /zd/.

Nazwa zety, w przeciwieństwie do innych liter greckich, nie jest podobna do nazwy litery zajin, od której pochodzi dzeta. Beta, eta i theta mają podobne nazwy do liter fenickich.

  • bet → [Ββ] beta
  • het → [Ηη] eta
  • tet → [Θθ] theta

Spis treści

Użycie jako symbolu | edytuj kod

Ζ | edytuj kod

Majuskuła zety nie jest używana jako symbol, gdyż wygląda tak samo jak litera łacińska Z.

ζ | edytuj kod

ζ ( α ) = n = 1 1 n α {\displaystyle \zeta (\alpha )=\sum _{n=1}^{\infty }{\frac {1}{n^{\alpha }}}}

Kodowanie | edytuj kod

W Unicode litera jest zakodowana:

W LaTeX-u używa się znacznika:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jest używana do zapisu liczby 7, nie 6, dlatego, że w starym alfabecie greckim występowała litera digamma, która oznaczała też liczbę 6.
Na podstawie artykułu: "Dzeta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy