Dzięczyna


Na mapach: 51°45′01,2″N 16°50′57,1″E/51,750333 16,849194

Dzięczyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzięczyna (niem. Dzientschin) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec. Wieś jest siedzibą sołectwa Dzięczyna w którego skład wchodzi również miejscowość Dzięczynka.

Wieś Dzienczyna położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[1].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Dzięczyn należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[2]. Dzięczyn należał do okręgu bojanowskiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) H. Unruh[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 337 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 53 dymy (domostwa)[2].

Wieś rycerska, własność księcia Zygmunta Czartoryskiego, położona była w 1909 roku w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 82.
  2. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 233.
  3. Księga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 10.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Dzięczyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy