Działko WJa-23


Działko WJa-23 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

WJa-23 — (ros. ВЯ-23, od Wołkow-Jarcew) działko automatyczne kalibru 23 mm skonstruowane w Związku Radzieckim jako pokładowe uzbrojenie strzeleckie samolotów Ił-2, wprowadzone do uzbrojenia w 1941 roku.

W 1940 roku konstruktorzy A.A. Wołkow i S.A. Jarcew zbudowali działko automatyczne kalibru 23 mm, oznaczone jako TKB-201. Broń ta była projektowana jako podstawowe uzbrojenie samolotu szturmowego Ił-2, ale ze względu na brak maszyny testowej pierwsze próby przeprowadzono na zdobytym niemieckim ciężkim myśliwcu Messerschmitt Bf 110. Po pomyślnym zakończeniu prób, działko zostało zaakceptowane i wprowadzone na uzbrojenie samolotów Ił-2 jako WJa-23 w 1941 roku.

Działko WJa-23 było przeładowywane energią gazów prochowych, zasilane z taśmy amunicyjnej i charakteryzowało się dużą szybkostrzelnością w porównaniu do podobnych konstrukcji o tym kalibrze. Głównymi wadami konstrukcji był duży odrzut i niedokładne wykonanie, które często było powodem zacięć broni, niemożliwych do usunięcia w powietrzu. Do działka można było stosować trzy rodzaje amunicji, zapalająco-burzącą, zapalająco-burzącą ze smugaczem i przeciwpancerno-zapalającą. Masa pocisków wynosiła 200 gramów, z czego w wersji burzącej 10 gramów stanowił materiał wybuchowy. Pociski te miały ponad dwa razy większą masę niż ówcześnie używane w działkach SzWAK i Berezin B-20 pociski kalibru 20 mm. Amunicja przeciwpancerna umożliwiała przebicie pancerza o grubości 25 mm z odległości 400 metrów. Pomimo dużego kalibru i mocy amunicji, działko WJa-23 okazało się niezbyt udane, zwłaszcza, jeśli chodzi o niszczenie czołgów. Lekkie czołgi niemieckie mogły być niszczone tylko po trafieniu z boku lub z tyłu, gdyż trafienie w pancerz przedni było nieskuteczne. Czołgi średnie można było niszczyć tylko po trafieniu w strop wieży lub w osłony silnika z lotu nurkowego pod kątem 40°, co przy skutecznym zasięgu działka wynoszącym 400 metrów, było manewrem bardzo niebezpiecznym. Do tego dochodziła również trudność w trafieniu w dość mały cel, jaki stanowiły powierzchnie możliwe do przestrzelenia.

Łuska naboju 23 x 152 mm

Linki zewnętrzne | edytuj kod

opis w jęz. ang.

Na podstawie artykułu: "Działko WJa-23" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy