Dzień Świętego Marcina


Dzień Świętego Marcina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzień Świętego Marcina (niem. Martinstag, w Austrii Martini) – świąteczny dzień obchodów religijnych obchodzony 11 listopada. Święto patrona dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy – Marcina z Tours. Marcin z Tours urodził się na Węgrzech i tam jest obchodzone jego święto[1], ale 8 i 9 listopada. We Francji, gdzie był biskupem[1] oraz w Niemczech i Austrii święto marcińskie świętuje się 11 listopada.

Spis treści

Obchody w Polsce | edytuj kod

W Poznaniu w Dniu św. Marcina na ulicy Święty Marcin odbywa się festyn pod nazwą „Imieniny ulicy[2]. W swojej obecnej formie istnieje od 1993 roku, jednak tradycją nawiązuje do średniowiecznych obchodów tego święta. W tym dniu ulicą przechodzi pochód na czele ze świętym Marcinem, który przed zamkiem z rąk prezydenta miasta odbiera klucze. Tradycyjnie w Dniu św. Marcina w całej Polsce jada się rogale świętomarcińskie oraz gęsinę[1].

Obchody w Niemczech | edytuj kod

W Niemczech wiele szkół i przedszkoli (także w polsko-niemieckich placówkach w Polsce) w wigilię Dnia św. Marcina organizuje pochód z samodzielnie wykonanymi przez uczniów i rodziców lampionami. Przy dźwiękach orkiestry, śpiewając okolicznościowe piosenki, grupa dociera na plac/boisko z ogniskiem i ciepłym poczęstunkiem (poncz, kiełbaski). Zjada się także specjalne pieczywo – figurki tzw. Weckmanna[3]. Podobnie wyglądają miejskie, publiczne obchody, z tym że odbywają się 11 listopada, orkiestra jest większa, a pochód prowadzi na białym koniu uroczyście ubrany żołnierz reprezentujący postać św. Marcina. Typową piosenką śpiewaną w tym czasie jest np. „Durch die Straßen auf und nieder leuchten die Laternen wieder: rote, gelbe, grüne, blaue, lieber Martin komm und schaue.” (Moc lampionów na ulicach: Czerwień, błękit nas zachwyca! Przyjdź i patrz święty Marcinie, ile barw na ziemię płynie!)[4].

Obchody w Estonii | edytuj kod

W Estonii w wigilię Dnia św. Marcina (Mardipäev), po domach (z żartami i specjalnymi piosenkami – życzeniami) chodzą przebierańcy tzw. mardijooks. Dawniej te ubrane na czarno i z maskami od-zwierzęcymi grupy składały się tylko z młodych chłopców, dziś są to często zbiorowiska przebranych dzieci (zarówno chłopców, jak i dziewczynek) pod opieką dorosłych. W Dniu św. Marcina odbywają się zabawy, je się gęsinę i jagnięcinę[5].

Galeria | edytuj kod

Weckmann – figurki z ciasta tradycyjnie wypiekane w Niemczech na Dzień św. MarcinaDzieci w procesji św. Marcina w EstoniiObchody dnia św. Marcina w Holandii (1964)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c wkn: Dzień świętego Marcina rogalem się zaczyna. W: wielkiezarcie.pl [on-line]. [dostęp 2013-11-10].
  2. mag, tj, aog: Imieniny Ulicy Św. Marcin, Lubiewo, koncerty... Będzie się działo w ten dłuższy weekend. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. 2013-11-09. [dostęp 2013-11-10].
  3. ClaudiaC. Liath ClaudiaC., Das magische Jahr, BoD – Books on Demand, 2016, s. 28, ISBN 978-3-8370-4306-8 .
  4. Przedstawicielstwa Niemiec w Polsce – Świętomarcińskie zabawy, www.polen.diplo.de [dostęp 2016-11-11] .
  5. ClareC. Thomson ClareC., Estonia – Culture Smart!: The Essential Guide to Customs & Culture, Bravo Limited, 2011, ISBN 978-1-85733-616-0 .


Na podstawie artykułu: "Dzień Świętego Marcina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy