Dziecko Matki Bożej


Dziecko Matki Bożej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dziecko Matki Bożej” (niem. Marienkind) – niemiecka baśń zamieszczona przez braci Grimm w zbiorze Baśnie braci Grimm w 1812 r. (KHM 3). W klasyfikacji Aarne-Thompsona ma numer 710[1].

Bracia Grimm zauważyli podobieństwo utworu do włoskiej baśni La facce de crapa i norweskiej Maria Panna matką chrzestną[2]. Zauważyli również jego związek z zakazanymi drzwiami i charakterystyczną plamą z baśni Ptak-straszydło[2]. Inne baśnie, które wykorzystują te elementy to Sinobrody i In the Black Woman's Castle[3].

Spis treści

Geneza | edytuj kod

Opowieść została opublikowana przez braci Grimm w pierwszym wydaniu zbioru Kinder- und Hausmärchen w 1812 roku i uległa jedynie niewielkim zmianom w kolejnych wydaniach. Ich źródłem był Gretchen Wild (1787–1819)[1].

Treść | edytuj kod

Biedny drwal i jego żona mieli trzyletnią córkę, której nie mogli wyżywić. Dziewica Maryja ukazała się drwalowi i obiecała, że zaopiekuje się dzieckiem, więc oddali jej je. Dziewczynka dorastała szczęśliwie w Niebie. Pewnego dnia Dziewica musiała udać się w podróż i wręczyła dziewczynie klucze, mówiąc, że może otworzyć dwanaście drzwi, ale nie trzynaste. Dziewczyna otworzyła pierwszych dwanaście i znalazła za nimi Apostołów. Potem otworzyła trzynaste drzwi. Za nimi była Trójca Święta, a palec dziewczyny pokrył się złotem. Próbowała to ukryć, kłamiąc trzy razy, a Dziewica Maryja odkrywszy prawdę powiedziała, że dziewczyna nie może dłużej pozostać w niebie z powodu swojego nieposłuszeństwa i kłamstwa.

Dziewczyna zasnęła i obudziła się w lesie. Opłakując swoje nieszczęście, żyła w wydrążonym drzewie, jadła dzikie rośliny i rozdarła całe swoje ubranie, dopóki nie była naga. Pewnego dnia król, spotkawszy dziewczynę podczas polowania, uznał ją za piękną, ale niezdolną do mówienia. Zabrał ją do domu i poślubił.

Rok później urodziła syna. Maryja ukazała się i zażądała, aby przyznała się do otwarcia drzwi. Dziewczyna ponownie skłamała, wobec czego Dziewica zabrała jej syna, a ludzie szeptali, że królowa zabiła i zjadła dziecko. W następnym roku urodziła syna i wszystko stało się tak, jak wcześniej. W trzecim roku dziewczyna urodziła córkę, a Maryja zabrała ją do nieba i pokazała jej synów, ale dziewczyna wciąż nie przyznawała się. Tym razem król nie mógł powstrzymać swoich radnych, a królowa została skazana na śmierć. Kiedy została przyniesiona na stos, ustąpiła i żałowała, że nie może się przyznać przed śmiercią. Dziewica Maryja przywróciła jej dzieci oraz mowę i dała jej szczęście do końca życia.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Grimm 003: Mary's Child, www.pitt.edu [dostęp 2020-06-19] .
  2. a b Jacob Grimm and WilhelmJ.G.W. Grimm Jacob Grimm and WilhelmJ.G.W., Grimm's Household Tales, Volume 1 [dostęp 2020-06-19] .
  3. Marie-Luise vonM.L. Franz Marie-Luise vonM.L., Archetypal dimensions of the psyche, wyd. 1st ed, Boston: Shambhala, 1997, s. 174, ISBN 1-57062-133-0, OCLC 35714368 [dostęp 2020-06-19] .
Na podstawie artykułu: "Dziecko Matki Bożej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy