Dziennik Mód Paryskich


Dziennik Mód Paryskich w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rycina prezentująca ubiory z „Dziennika Mód Paryskich” z roku 1845

Dziennik Mód Paryskich – wydawane we Lwowie czasopismo, poświęcone modzie i literaturze, ukazujące się w latach 18401849 (przy czym od 1848 do 1849 roku pod zmienionym tytułem „Tygodnik Polski. Pismo poświęcone Literaturze, Obyczajom i Strojom”). Powstało z inicjatywy krawca Tomasza Kulczyckiego. „Dziennik Mód Paryskich” należał do jednych z pierwszych nowoczesnych czasopism polskich. Od 1848 roku poświęcony był również tematyce politycznej[1].

Spis treści

Historia pisma | edytuj kod

Okres 1840–1842 | edytuj kod

Czasopismo zostało założone przez lwowskiego krawca Tomasza Kulczyckiego i redagowane było w jego domu, przy pracowni krawieckiej (przy placu Ferdynanda). Pismo powstało w wyniku mecenasowskich ambicji założyciela oraz w odpowiedzi na zapotrzebowanie na pismo kulturalne publikowane w Galicji. Miało również pełnić rolę pisma zawodowego dla krawców oraz magazynu popularyzującego modę; rolę tę spełniało poprzez zamieszczanie wykrojów krawieckich, plansz (autorstwa m.in. Karola Auera) i felietonów przedstawiających najnowsze tendencje w modzie. Wzorowało się przede wszystkim na francuskim czasopiśmie „Petit Courrier des Dames. Journal des Modes”, łączącym tematykę ze świata mody z zagadnieniami literackimi[2].

W założeniu wydawnictwa i zdobyciu koncesji pomagał Kulczyckiemu Józef Dunin Borkowski. Czasopismo drukowane było przez Piotra Pillera. Pierwszy numer „Dziennika...” ukazał się 1 stycznia 1840 roku, redagował go Żegota Pauli. Następnie rolę redaktora przejął August Bielowski, który piastował tę funkcję aż do 1847 roku. Pismo ukazywało się w tym okresie każdego 1 i 16 dnia miesiąca. Pod koniec 1840 roku posiadało 130 prenumeratorów[2]. Poświęcone było wtedy głównie kwestiom estetycznym, oprócz artykułów poświęconych modzie drukowało kroniki literackie, relacje z koncertów, przekładu literatury obcej, utwory polskich pisarzy i felietony teatralne.

Okres 1843–1846 | edytuj kod

Pismo stało się w tym czasie dwutygodnikiem i posiadało około 300 prenumeratorów. Adresowane było ówcześnie do inteligencji, mieszczaństwa lub wykształconego ziemiaństwa, a szczególnie do pochodzących z tych warstw kobiet. W tym czasie pismo propagowało literaturę dydaktyczną, zaangażowanie w życie społeczne i narodowe oraz głęboką moralność. Potępiało natomiast życie salonowe, kosmopolityzm, postawę lojalistyczną wobec zaborców oraz pogoń za majątkiem[3].

Okres 1847–1849 | edytuj kod

W 1847 roku funkcję redaktora pisma objął Jan Dobrzański. W 1848 roku pismo posiadało około tysiąca prenumeratorów. „Dziennik...” drukował wtedy chętnie powieści społeczne, mające wychowywać czytelników w duchu moralności i służby sprawom narodowym. Na łamach pisma zamieszczano m.in. powieści Józefa Dzierzkowskiego, utwory teatralne Karola Szajnochy i poezje Kornela Ujejskiego. Po wybuchu Wiosny Ludów czasopismo zajęło się w dużej mierze tematyką polityczną. W artykułach propagowano edukację ludu i popierano uwłaszczenie chłopów. Zajmowano się również tematyką narodową, propagując demokratyzację społeczeństwa i próby uzyskania swobód konstytucyjnych i autonomię narodu polskiego bez uciekania się do czynów zbrojnych. Publikowano liczne komentarze dotyczące aktualnych wydarzeń. W redakcji zbierano również podpisy pod petycją domagającą się polskiej autonomii. W 1848 roku pismo stało się wychodzącym co czwartek tygodnikiem. Od 1 lipca 1848 roku pismo wychodziło pod nowym tytułem – „Tygodnik Polski. Pismo poświęcone Literaturze, Obyczajom i Strojom”.

W 1849 roku redaktorem pisma został Jan Zachariasiewicz. Upadek Wiosny Ludów na początku tego roku i idące za tym zniechęcenie ideowe, spowodowały znaczny spadek liczby prenumeratorów pisma i jego finansowy upadek. Ostatni numer ukazał się 17 lutego 1849 roku. Wydawca stracił na wydawaniu czasopisma 10 000 zł.[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. Krystyna Poklewska Dziennik Mód Paryskich. W: Józef Bachórz, Alina Kowalczykowa: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 2002, s. 209. ISBN 83-04-04616-4.
  2. a b c Krystyna Poklewska Dziennik Mód Paryskich. W: Józef Bachórz, Alina Kowalczykowa: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 2002, s. 207. ISBN 83-04-04616-4.
  3. Krystyna Poklewska Dziennik Mód Paryskich. W: Józef Bachórz, Alina Kowalczykowa: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 2002, s. 208. ISBN 83-04-04616-4.

Bibliografia | edytuj kod

  • Krystyna Poklewska Dziennik Mód Paryskich. W: Józef Bachórz, Alina Kowalczykowa: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 2002. ISBN 83-04-04616-4.
Na podstawie artykułu: "Dziennik Mód Paryskich" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy