Dziennikarstwo śledcze


Dziennikarstwo śledcze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bob Woodward, jeden z amerykańskich dziennikarzy śledczych

Dziennikarstwo śledcze – rodzaj dziennikarstwa, polegającego na ujawnianiu informacji istotnych dla opinii publicznej, a jednocześnie trudno dostępnych dla badaczy. Uprawiają je dziennikarze opisujący i wyjaśniający sprawy, które najczęściej powinny być przedmiotem dochodzenia organów do tego celu powołanych (prokuratura, policja, sądy).

Prezentacja poprzedzona jest dogłębną weryfikacją. Polega ona na zdobyciu i wykorzystaniu co najmniej niezależnych od siebie źródeł informacji oraz użyciu technik zbliżonych do stosowanych przez instytucje posiadające uprawnienia śledcze.

Modelowym przykładem dziennikarstwa śledczego jest afera Watergate ujawniona przez Washington Post. Po raz pierwszy okazało się wówczas, że dochodzenie dziennikarskie może spowodować dymisję prezydenta światowego supermocarstwa. Innym przykładem jest afera Iran-Contras, w której media ujawniły istnienie tajnego porozumienia o sprzedaży amerykańskiej broni do Iranu w zamian za uwolnienie amerykańskich zakładników w Libanie. W Polsce najbardziej znanym przykładem jest tak zwana afera Rywina z 2002 roku. Gazeta Wyborcza ujawniła wówczas skandal korupcyjny, polegający na propozycji zmian nowelizacji ustawy za łapówkę[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. PaulinaP. Dużyk-Dyna PaulinaP., Dziennikarstwo śledcze: sensacyjna atrakcja w ofercie mediów czy ich misja?, „Reporterzy.info”, 12 września 2008, ISSN 2544-5839 .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (gatunek dziennikarski):
Na podstawie artykułu: "Dziennikarstwo śledcze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy