Dzwonkówka szarofioletowa


Dzwonkówka szarofioletowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzwonkówka szarofioletowa (Entoloma bloxamii (Berk. & Broome) Sacc.) – gatunek grzybów z rodziny dzwonkówkowatych (Entolomataceae)[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Entoloma, Entolomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozowali w 1854 r. M.J. Berkeley i Ch.E. Broome nadając mu nazwę Agaricus bloxamii. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1887 r. P.A. Saccardo, przenosząc go do rodzaju Entoloma[1].

Synonimy[2]:

  • Agaricus bloxamii Berk. & Broome 1854
  • Entoloma bloxamii (Berk. & Broome) Sacc. 1887 f. bloxamii
  • Entoloma bloxamii (Berk. & Broome) Sacc. 1887 var. bloxamii
  • Entoloma bloxamii var. triste Boud. 1906
  • Entoloma madidum var. bloxamii (Berk. & Broome) Largent 1974

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003, wcześniej używał nazwy wieruszka niebieskotrzonowa[3].

Morfologia | edytuj kod

Owocnik

Swoim wyglądem bardziej przypomina gąskę czy gołąbka, niż dzwonkówkę. Wytwarza mięsiste i duże, jak na dzwonkówkę owocniki. Kapelusz wypukły, o średnicy do 8 cm. Powierzchnia początkowo gładka, z czasem włóknista. Trzon o wysokości do 7 cm i grubości do 3,5 cm. Młode owocniki o barwie niebieskofioletowej, starsze stają się brązowe i trudniejsze do identyfikacji. Blaszki u młodych owocników białe, podczas zarodnikowania zmieniają kolor na łososiowy. Trzon może mieć grubość do 3,5 cm i jest również niebieski. Ma Mniej lub bardziej zjełczały zapach[4]

Cechy mikroskopowe

Zarodniki 6-11 x 6-10 μm, izodiametryczne; 5- lub 6-kątne, gładkie, hialinowe w KOH. Cystyd brak. Strzępki skórki o szerokości 2,5-7 μm, z licznymi sprzążkami, nie inkrustowane[5].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Występuje w zachodniej części Ameryki Północnej i na rozproszonych stanowiskach w Europie[6]. Jest rzadki[4]. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. na terenie Polski podano tylko jedno stanowisko, i to już historyczne (Elbląg, 1917 r.)[3]. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia[7]. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Szwajcarii, Niemczech, Danii, Anglii, Litwie, Norwegii, Słowacji[3]. W Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej[8].

Saprotrof rosnący samotnie, w rozproszeniu lub gromadnie pod drzewami liściastymi lub w mieszanym lesie. Preferuje gleby wapienne[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2018-12-07].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2018-12-07].
  3. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c Entoloma bloxamii – the big blue pinkgill. [dostęp 2018-01-11].
  5. Mushroom Expert. Entoloma bloxamii. [dostęp 2018-01-11].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2018-12-07].
  7. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  8. Dz.U. z 2014 r. nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów
Na podstawie artykułu: "Dzwonkówka szarofioletowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy