Edmund Obiała


Edmund Obiała w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Obiała (ur. 9 lutego 1946 w Niszczewicach[1]) – polski inżynier budownictwa, projektant i budowniczy obiektów sportowych. Pracował m.in. nad stadionem olimpijskim w Sydney, brał także udział w pracach przy nowym stadionie Wembley.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Wyższą Szkołę Inżynierską w Bydgoszczy[1] oraz Politechnikę Poznańską[1][2], potem rozpoczął przewód doktorski na Politechnice Wrocławskiej[potrzebny przypis]. Wyjechał z Polski do Australii w 1981[1].

W Australii pracował między innymi przy budowie takich obiektów jak Parramatta Stadium, Sydney Football Stadium (wówczas największy w Australii). W 1994 wygrał konkurs na projekt stadionu, głównej areny planowanych na 2000 Letnich Igrzysk Olimpijskich.

Edmund Obiała w uznaniu swych zasług został mianowany attaché olimpijskim przy Komitecie Organizacyjnym Igrzysk Olimpijskich w Sydney.

W 1999 został dyrektorem naczelnym budowy nowego stadionu Wembley. Po dwóch latach, na skutek problemów organizacyjno-finansowych Obiała porzucił firmę, ale wrócił w 2006, w charakterze doradcy Ministerstwa Sportu i doprowadził budowę do końca w 2007.

Pełni funkcję głównego koordynatora technicznego ds. projektowania i budowy obiektów olimpijskich na Igrzyska Olimpijskie w 2012 r. w Londynie. Pracuje w firmie Laingorourke.

Obiała uprawiał lekkoatletykę (rzut oszczepem), a potem karate w klubie Zawisza Bydgoszcz. Był współorganizatorem pierwszych dwóch mistrzostw Polski w karate rozegranych w Gdańsku i w Łodzi[potrzebny przypis].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Edmund Obiała (pol.). zlotnikikujawskie.pl. [dostęp 2011-06-26].
  2. Ed Obiala - CV (ang.). au.linkedin.com. [dostęp 2011-06-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Edmund Obiała" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy