Edward Dąbrowa


Edward Dąbrowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Wojciech Dąbrowa (ur. 1 kwietnia 1949 w Miłkowie) – polski historyk, prof. dr hab. nauk historycznych.

Życiorys | edytuj kod

W 1972 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1994 uzyskał tytuł profesorski. Specjalizuje się w historii wojskowości i historii starożytnego Rzymu oraz Izraela.

Obecnie kieruje Zakładem Historii Starożytnej, a także Instytutem Judaistyki na Wydziale Historycznym UJ, jest redaktorem naczelnym wydawanego przez nią pisma Scripta Judaica Cracoviensia.

Jest członkiem Komisji Filologii Klasycznej PAU, Komisji Historii i Kultury Żydów PAU, a także Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences. Był promotorem 10 rozpraw doktorskich.

Dzieła | edytuj kod

  • 1980: L'Asie Mineure sous les Flaviens : recherches sur la politique provinciale
  • 1983: La politique de l'État parthe à l'égard de Rome - d'Artaban II à Vologèse I (ca 11-ca 79 de n.e.) et les facteurs qui la conditionnaient
  • 1985: Thracia
  • 1988: Gaugamela 331 p.n.e., seria Historyczne Bitwy
  • 1993: Legio X Fretensis : a prosopographical study of its officers (I-III c.A.D.)
  • 1996: Templum gentis Flaviae - pomnik polityki dynastycznej Domicjana
  • 1998: The governors of Roman Syria from Augustus to Septimus Severus
  • The Hasmoneans and their state. A Study in History, and the Institutions (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2010)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Edward Dąbrowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy