Edward Romuald Bogusławski


Edward Romuald Bogusławski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Edwarda Romualda Bogusławskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Edward Romuald Bogusławski (ur. 7 lutego 1848 w Warszawie, zm. 19 marca 1917 tamże) – historyk słowiańszczyzny, publicysta.

Był synem pisarza Edwarda Wojciecha i Rozalii z Karasińskich. Po ukończeniu gimnazjum w Suwałkach (1865) rozpoczął studia na wydziale filologiczno-historycznym Szkoły Głównej (1865-1869). Od 1870 pracował jako nauczyciel prywatny w Warszawie. Od 1908 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Był słowianofilem; uważał, że głównym wrogiem Polski i SłowiańszczyznyNiemcy. Był lojalistą, dążył do ugody z Rosją. W swoich pracach udowadniał autochtonizm Słowian, uważał, że Słowianie zamieszkiwali tereny między Renem, Wisłą i Dźwiną.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 28-1-15/16)[1].

Autor:

  • Dowody autochtonizmu Słowian na przestrzeni zajmowanej przez nich w wiekach średnich, 1912;
  • Historia Polski, 1889
  • Historia Słowian, t. 1-2, 1888-1889;
  • Historia słowiańska przedr. sądem w Berlinie, 1889;
  • Lito-windyjskie i Windyjskie nazwy gór, rzek, jezior i osad w Europie, 1889;
  • Metoda i środki poznania czasów przedhistorycznych przeszłości Słowian, 1901;
  • Początki Chorwacji Illiryjskiej, 1893;
  • Problemat słowiański, 1889.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Cmentarz Stare Powązki: URBAN BOGUSŁAWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-05-08] .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Edward Romuald Bogusławski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy